Bu gecikme, bir dizi faktöre atıfta bulunularak açıklanabilir; bunlardan ilki, bir devlet hizmeti olarak, Avrupa’daki üniversitelerin gelişmeleri için kamu maliyesine güvenebilmeleridir. Ve kesinlikle bu paranın kullanımı için hesap vermeleri gerekmesine rağmen, bu tür bir sorumluluğun kapsamı sınırlıydı ve bazen ‘kapalı döngü’ bir hesap verebilirlik kavramı olarak anılır.

Esas olarak ilgili Bakanlık ile bir mali dürüstlük ilişkisi ve harcamaların mevcut yasal hükümlere uygun olarak yapıldığının doğrulanmasını içeriyordu. Bu, kurumlar arasında rekabetin olmadığı anlamına gelmez.

Ancak kamusal bir biçim aldığında, bu kamusal rekabet eşit derecede sınırlıydı ve büyük ölçüde araştırma ve araştırma finansmanının “parıldayan ödülleri” alanıyla sınırlıydı. Avrupa’da da rekabet, öğrenciler için çekişmeye kilitlenmiş üniversiteleri içermiyordu. Etkili bir şekilde, Avrupa’da kitleselleşmeye yönelik yönelim, Amerika Birleşik Devletleri’ndeki durumun tam tersiydi.

Çünkü, ikinci durumda kurumlar öğrenciler için ve onlarla birlikte gelen harçlar için yarıştıysa da, ilk durumda yerler için yarışan öğrencilerdi. Gerçekten de, bazı sistemlerde, yerler için rekabetin kendisi, üniversiteye kabul edilmekten çok Lise bitirme sertifikasında elde edilen sonuçlara bağlıydı.

Hem Fransa’da hem de Almanya’da durum böyleydi, burada yüksek öğrenimde usulüne uygun olarak nitelikli yerler anayasal hukukun ağırlığıyla garanti altına alındı. Ve eğer ücretler alındıysa, ki bu her zaman böyle değildi, çoğu zaman jetonla yapılan ödemelerden biraz daha fazlaydı ve bazı sistemlerde ne öğrenciler ne de aileleri tarafından tam olarak ödenmiyordu bile.

Ve son olarak, Avrupa’da yetmişlerde yüksek öğretimde dalgalanan sözde petrol şoku krizine kadar yüksek öğretimin kamu finansmanının girdilere ve kişi başına finansmana dayandığını hatırlamakta fayda var.

Bu perspektiften bakıldığında, Avrupa’da kitleselleşme dürtüsü, yüksek öğretimin çeşitli derecelerde ağıtlar ve el ovuşturmalarla karşılık verdiği, tamamıyla hükümetin bir girişimiydi.

Ve geriye bakmanın bize sağladığı sonsuz bilgelikle, prosedürler veya kontrol araçları açısından hükümet, yüksek öğretim ve toplum arasındaki temel ilişkinin çok azı değişti. Girişimin ölçeği ve 1960’lar boyunca ve 1970’lerin ortalarına doğru öğrenci sayılarındaki yıllık sıçrayış, Avrupa’daki üniversite tarihinde kesinlikle emsalsizdi.

O halde kitleselleştirme, bir devlet hizmetinin sağlanmasını genişletmek olarak yorumlandı. Ulusun genç nesle yatırım yapması ve daha sonra “yetenek rezervleri” olarak sunulan şeye dokunması olarak ortaya çıktı.

Rehberlik etiği, rekabetin etiği olmaktan çok uzaktı. Tek tek üniversitelerin üzerindeki yük de bu terimlerle görülmedi.

Çünkü, ekonomik verimlilik politika podyumunda bir aşağı bir yukarı kıvrılırken, bu tür verimlilik kavramları, sosyal adalet, bireysel fırsatları artırmanın yolunun önündeki engelleri alenen ortadan kaldırmaya çalışan bir sosyal adalet terimleriyle birlikte ele alındı. 

ARAŞTIRMANIN YÜKSEK ÖĞRETİMDE YÜKSELİŞİ

Hükümetlerin kitlesel yüksek öğretime geçme kararı, yüksek öğretim araştırmasının, sistem düzeyinde politika araştırmasının ve daha sonra kurumsal araştırmanın ortaya çıkışının temellerini attı. Başka bir deyişle, özellikle İngiltere ve İsveç’te yüksek öğretim araştırma topluluğunun başlangıcını yarattı.

Bariz örnekleri vermek gerekirse, Britanya’da, ekonomist Lionel Robbins’in başkanlığında Başbakanlık Yüksek Öğretimi İnceleme Komitesi’nin kurulması, bu tür harekete geçirici olaylardan biriydi.

1958’den itibaren İsveç’teki Hükümet Komisyonları serisi, kitlesel yüksek öğretimin akademik işe alma ve kadroya alma üzerindeki etkileri gibi konuları inceledi. 10 yıl sonra, Mayıs 1968’de Paris’teki heyecan verici Olayların ardından, başka bir büyük Komisyon aceleyle göreve başladı.

Araştırma üniversiteleri
Yıllara Göre üniversite öğrenci sayısı
Araştırma Üniversitesi olmanın AVANTAJLARI
YÖK İZLEME VE DEĞERLENDİRME Raporu
Araştırma Üniversitesi Listesi
Araştırma Odaklı Misyon Farklılaşması ve İhtisaslaşma Programı
Araştırma Üniversiteleri Destek Programı (ADEP)
YÖK Araştırma

Komisyonu, İsveç üniversitesinin geniş çaplı bir incelemesini yapmakla görevlendirildi. Yetkisi, lisans müfredat yapısının yapısı, araştırma eğitiminin yeri, yüksek öğretimin mekansal dağılımı, kabul politikası ve özellikle yüksek öğretime erişimi daha yaşlı yaş gruplarına genişletme hedefi gibi konulara odaklandı.

Bunlar, Britanya örneğinde olduğu gibi, yüksek öğretimin sistematik çalışmasını akademinin bahçelerine taşıdıkları için belirleyici olaylardı; Claus Moser’in önderliği altında London School of Economics’e yerleşen Yüksek Öğretim Araştırma Birimi, İngiltere’ye hizmet etti. Robbins Komitesi.

İsveç’te, yüksek öğretimde araştırmanın ortaya çıkışı biraz farklı bir yol izledi. Bu, öncelikle, 1967’de İsveç Üniversiteleri Rektörlüğü’nün ayrı bir Yüksek Öğretim Kurulu oluşturmasının ve ardından bir yandan bir yüksek öğrenim araştırma programının ve diğer yandan bir Takip programının kurulmasının sonucuydu.

İlki, sistem düzeyinde uzun vadeli perspektife odaklandı. İkincisi, adından da anlaşılacağı gibi, acil konulara, özellikle öğrencilerin koyma ve başarma yoluyla öğrenme alanlarında odaklandı.

KARŞILAŞTIRILAN EN ESKİ KÖKENLER

Bu durum bize İngiltere ve İsveç’teki kurumsal araştırmanın ilk kökenleri hakkında bir fikir veriyor. Bununla birlikte, bu iki ortamda kurumsal araştırmanın oynadığı rol arasında bazı bariz farklılıklar vardı. İsveç’te FoU programı, U68 Komisyonu tarafından ana hatları çizilen reformların bir tür takip izleme işlevi gördü.

Hem İsveç Üniversiteleri Rektörlüğü Ofisi’nde (1967’de üniversite bölümlerine yaptırılan bireysel projelerle oluşturulan, yüksek öğrenimi denetleyen yönetim Kurulu) içinde yürütüldü. Kurumsal araştırmalar, öğrenci akışları, performans, yerleştirme ve öğrenme açısından politikanın anlık kısa vadeli etkilerini izledi.

Hem organizasyonel hem de bütçesel olarak, Yüksek Öğrenime Araştırma programından ayrı duruyordu. İkincisinin ana görevi, yüksek öğretim politikasını sistem düzeyinde ve uzun vadeli ileriye dönük bir perspektiften keşfetmekti. Kaynak bulma, yönetişim ve yüksek öğretim sistemi, hükümet ve toplum arasındaki ilişkilere odaklandı.

Britanya’da sistem odaklı araştırma ile kurumsal muadili arasında temelde benzer bir sınır çizgisinin ne olduğu tespit edilebilse de, ikisi arasındaki ayrım köken olarak daha karmaşıktı.

Daha önce gördüğümüz gibi, yüksek öğretim araştırmalarını sistem düzeyinde destekleme girişiminin kökenleri kesinlikle en üst düzeydeydi. Ancak Britanya bağlamındaki kurumsal araştırmanın kökenleri, resmi destekten çok bireysel üniversitelerdeki gelişmelere borçluydu.

Elbette, kurumsal araştırma à l’anglaise bir izleme işlevi içeriyordu. Bununla birlikte, hükümet tarafından olduğu kadar kurumların kendileri tarafından belirlenen hatlar boyunca izleme biçimini almadı. Gelişiminin ilk aşamasında; kurumsal araştırma üç ana kaygı etrafında dönüyordu: “yeni öğrencinin” gelişi ve ilerlemesi, yeni öğretim tekniklerinin geliştirilmesi ve genellikle “personel gelişimi” başlığı altında geçen şeyler.

Gerçekte, İngiltere’deki kurumsal araştırmanın ana odak noktası, tek tek üniversitelerin, ana etkisinin “yetenek rezervlerini” getirmekte yattığı düşünülen bir genişlemeye yönelik pedagojik uyumuydu.

Bu rezervler, operasyonel olarak, daha önce yüksek öğrenim deneyimi olmayan toplumun bu kesimlerinden gelen öğrenciler olarak tanımlandı. Britanya’daki kurumsal araştırmanın ana yükü, üzerinde anlaşmaya varılan reform çizgilerini takip etmede daha az yatıyordu.

Daha ziyade, kurumların öğretim tekniğindeki talepler olarak hissedilenlere ve dolayısıyla ‘yeni öğrenciler’ dalgasının gerektirdiği anlaşılan personel eğitimine uyum sağlamalarına yardımcı olmak için daha içsel odaklıydı.

The post ARAŞTIRMANIN YÜKSEK ÖĞRETİMDE YÜKSELİŞİ – Tez Hazırlatma – Tez Yaptırma – Tez Yaptırma Fiyatları – Tez Örnekleri – Ücretli Tez Yazdırma – Tez Yaptırma Ücreti first appeared on Ödev - Tez - Proje Hazırlatma Merkezi.