Yönetsel yönelimlerin, örgütsel dünyanın bileşenlerine indirgenebileceği, optimize edilebileceği ve istenen sonuçlara ulaşmak için tekrar bir araya getirilebileceği varsayıldığı indirgemeciliğe dayandığı artık sistem düşüncesinden anlaşılmalıdır. Yönetsel yönelimler geri bildirim etkilerini yeterince dikkate almamaktadır.

İkinci dereceden bilgi yönetimi, bu yönetsel yönelimlerde köklü bir değişiklik gerektirir. CAS’ın tanımından gördük ki, hiçbir ajan veya küçük bir ajan grubu sistemin dışında duramaz ve onu yönlendiremez. Dolayısıyla yöneticinin dışarıdan gözlemci olması ve sistemi yönlendirmesi mümkün değildir.

Dinamik bir organizasyonel bağlamda, hedefler asla kesin değildir, her zaman paylaşılmaz ve değişmez değildir. Örgütlerin zenginliklerinin çoğu, yönetimsel kontrole ve kesinliğe tabi olmanın aksine, acildir ve kendi kendine örgütlenmeye tabidir.

Bilgi bilgisine elverişli bir kültürün, kültür değişimi ve diğer değişim yönetimi programları yoluyla uygulanması gerektiği görüşü, incelemeye dayanmaz çünkü örgüt kültürü acil bir fenomendir.

Örgüt kültürü, sistem içindeki etmenlerin uzun bir süre boyunca etkileşimleri sonucunda ortaya çıkan tarihsel bir sürece dayanmaktadır.

CAS olarak bir organizasyonda insan kimliği sürekli gelişir ve şekillenir. Anlamlandırma perspektifinden bakıldığında, örgütsel aktörler olarak kim olduğumuzu (kimlik), neyi canlandırdığımızı ve nasıl yorumladığımızı şekillendirir; Kimlik” .

Sonuç olarak, yönetsel yönelimler, düzenli, rasyonel, analitik ve sabit olanla meşgul olmaktan, belirsizliğe, öznelliğe, akışa ve örgütsel yaşamın geçici doğasına hoşgörüye doğru kaymalıdır.

Anlamlandırma öğrencileri, örgütsel yaşamdaki düzenin göze çarpan, büyük, nesnel olandan olduğu kadar ince, küçük, ilişkisel, sözlü, özel ve anlık olandan geldiğini anlarlar. maddi, yazılı, genel ve sürekli”.

Anlamlandırmadan elde edilen bu fikirler, organizasyonlara ve özellikle bir bilgi ekolojisine ilişkin karmaşık uyarlanabilir sistemler görüşüyle tutarlıdır. Bunun düzensizliğe ve kaosa yol açacağı korkusu garanti edilmez.

Düzen vardır, ancak karmaşık bir uyarlanabilir sistem içinde kendi kendini organize eden süreçlerin bir sonucu olarak ortaya çıkan dinamik bir düzendir. Sistem sınırlarının sistemin kendisi tarafından tanımlandığı ve ortaya çıkan bir strateji biçimine yol açtığı bu tür bir ortaya çıkan düzen, “yasadıkları modeller kaçınılmaz olarak organizasyonu bir başkasından çok bir stratejik yöne götürür” ifadesiyle örneklendirilir. Örgütler amaçsız gelişigüzel hareket etmezler.

Artık ikinci dereceden KM’de gerekli yönetsel yönelimleri ele aldığımıza göre, bu yönelimlerle rahat olan yöneticilerin KM’yi pratikte uygulamak için neler yapabileceğini düşünebiliriz. Ekolojik ve CAS görüşü, BY’yi “uygulayabileceğimizi” ancak uygulamanın doğasının beklediğimizden çok farklı olduğunu ima eder.

KM’nin nasıl uygulanacağına dair formül, tarif veya kolay reçeteler yoktur. Bunun yerine, bilgi ekolojilerinin ortaya çıkıp gelişebileceği organizasyonel koşulları yaratmak zorundayız. Bu tür koşullar nelerdir ve yönetici bunları nasıl yaratır?

Bu zor bir iştir ve çok araştırma gerektirir. Ancak organizasyon biliminden gelen mevcut fikirler bu konuda bize yardımcı olabilir. Bu bölümde, stratejik konuşmaya dayalı bir yaklaşım sunacağım. Diğerlerini, başka yaklaşımlar geliştirmek için sınırları zorlamak üzere akıllarını kullanmaya teşvik ediyorum.

Yönetsel teori nedir
fayol’un yönetim süreci yaklaşımı
fayol’un 14 ilkesi
Fayol Köprüsü Nedir
fayol’un yönetim ilkeleri
Bürokratik yönetim yaklaşımı
Yönetsel Yaklaşımlar
Yönetim Süreci Yaklaşımı

CAS, bilgi ekolojileri ve iş ile bilgi yönetimi stratejisi arasındaki birlikte evrim gibi organizasyonlar çerçevesinde, stratejik rol, içinden bir stratejinin ortaya çıktığı bağlamı şekillendirmeye kayar. Bağlam kısmen faillerin değişen şemaları tarafından tanımlanır ve bilgi stratejisi kendi içinde ekolojik bir tarzda ortaya çıkan bir stratejidir.

Yapabileceğimizin en iyisi, etmenler arasındaki zengin ara bağlantıları kolaylaştırmak, etmen çeşitliliğini artırmak ve anlamlandırma ve yorumlama için elverişli bir bağlam sağlamaktır. Ontoloji, sosyal olarak inşa edilmiş bir gerçekliktir.

Bu nedenle çokluğu ve çoğulculuğu teşvik etmeliyiz. Etmenlerin çeşitliliğindeki artış, etmenler arasındaki zengin ara bağlantı fırsatlarıyla birlikte, yeni bilgi üretme olasılıklarının var olduğu bağlamı sağlar. Elimizdeki mekanizmalardan biri stratejik konuşmadır.

Stratejik konuşma, “kuruluşun dış çevresindeki konumunun yönleri ve bunun içten dışa nasıl değiştirilebileceği ile ilgili olarak kuruluşun üyeleri arasında gerçekleşen tüm resmi ve gayri resmi alışverişlerin toplamı” olarak tanımlanır.

Stratejik konuşmanın bu tanımı, etkileşimlerin önemini vurgulasa da, konuşmanın neden stratejik olduğuna dair aşırı akılcı, analitik bir yaklaşımı yalanlamaktadır. Kuruluşun dış çevresindeki konumunun odak noktası, kesin bir şekilde stratejik seçim yaklaşımı olan konumlandırma stratejisi okulunu hatırlatır.

Stratejik konuşmanın bu tanımı, iyi bir başlangıç noktası olmasına rağmen, bilgi ekolojisi yaklaşımıyla bir şekilde uyuşmaz. Bu nedenle, yararlanan, ancak ekolojik bir yaklaşımla uyumlu olan aşağıdaki stratejik konuşma tanımını sunuyoruz.

Bu tanım, birkaç açıdan tanımından vurguda bir kayma olduğunu göstermektedir. İlk olarak, stratejik seçimden ve aşırı rasyonel ve analitik hakimiyetinden uzaklaşır.

Bu, onu organizasyonel ve bilgi ekolojisi bağlamında faydalı kılar. İkincisi, stratejik konuşmanın dahili etkileşimlerle sınırlı olmadığını gösterir ve bu nedenle ona daha çok birlikte evrimsel bir tat verir, çünkü stratejik yeniden yönlendirmeler genellikle organizasyon ve çevrenin bu tür birlikte evriminin bir sonucu olabilir.

Üçüncüsü, ajanlar arasında mikro düzeyde birlikte evrimi getirir, ancak daha da önemlisi, onu takip etmek, eserlerin önemini ve bunların stratejik konuşmaya nasıl aracılık ettiğini ortaya çıkarır. Dördüncüsü, tanım etmenlerin bilişsel yeniden yorumlanmasının önemini vurgular.

Bu önemlidir, çünkü üretken ilişkilere yol açan ve onu stratejik yapan da budur. Ek olarak, anlamlandırma ve yorumlamanın önemine odaklanan bilişsel yeniden yorumlama eylemidir.

Stratejik konuşma, “her gerçekliğin kendisini başkalarıyla paylaşılan özneler arası bir dünya olarak sunduğunu” ve “insanların gerçekliği yalnızca zihinlerinde inşa etmediğini, davranışlarının da zihinlerindeki gerçekliğin çevrelerinde gerçeğe dönüşmesine neden olduğunu” kabul eder. ve bu nedenle, aktörlerin kendi stratejik olarak ilgili sosyal gerçekliklerini ortaya çıkan, kendi kendini organize eden bir şekilde yaratmaları için somut bir mekanizma sağlar.

Bu nedenle, birincil yönetim görevlerinden biri, yukarıda tanımladığım şekliyle, stratejik konuşma için uygulamalar oluşturmaktır. Örgüt üyeleri arasında hem resmi hem de gayri resmi etkileşimleri ve değiş tokuşları teşvik eden çok sayıda örgütsel uygulama halihazırda mevcuttur.

Bununla birlikte, bu uygulamaların, ilk önce yeni yönetimsel yönelimleri benimseyerek ve ikinci olarak, bu alışverişlerin CAS olarak organizasyonun yanı sıra stratejik konuşma tanımına uygun olmasını sağlayarak biraz uyarlanması gerekir.

Ek olarak, stratejik konuşmayı teşvik eden ve buna katkıda bulunan birçok yeni örgütsel uygulamanın yaratılması için fırsatlar vardır.

Stratejik konuşmayı teşvik etmek için uygulanabilecek bazı organizasyonel uygulama örnekleri arasında senaryo oluşturma, gelecek arama konferansları, bilgi kafeleri, sosyal ağ teşviki, metafor analizleri, sistem dinamiği jenerik altyapılarının veya sistem arketiplerinin uygulanması ve grup modeli gibi çeşitli modelleme yaklaşımları yer alır. 

The post Yönetsel Yönelimler – Tez Hazırlatma – Tez Yaptırma – Tez Yaptırma Fiyatları – Tez Örnekleri – Ücretli Tez Yazdırma – Tez Yaptırma Ücreti first appeared on Ödev - Tez - Proje Hazırlatma Merkezi.