Çağdaş gençlik geçişlerinde sosyal belirleyiciler olarak sınıf, cinsiyet ve ailenin erozyona uğradığı iddialarına rağmen, gençlerin sosyo-yapısal konumlarının eşitsiz yaşam şanslarına ve sonuçlarına yol açmaya devam ettiğine dair önemli kanıtlar var.

Birleşik Krallık’ta eğitimin sosyo-yapısal eşitsizliklerin yeniden üretilmesinde kilit bir işlev oynadığı ve bu tür eşitsizliklerin okul sisteminden yüksek öğretim sektörüne kadar tezahür ettiği uzun süredir kabul edilmektedir.

Birleşik Krallık’ın yüksek öğretim sektörünün savaş sonrası genişlemesi ve göreli katılım düzeylerinin 1950’de yaklaşık %3’ten bugün %43’e yükselmesi, uzun süredir sektörle ilişkilendirilen sosyal eşitsizliklerin ele alınmasında yalnızca sınırlı bir başarıya sahipmiş gibi görünüyor.

Aslında, son 25 yılda Birleşik Krallık’ta yüksek öğretimde nispeten homojen bir elit sektörden daha çeşitli ve nispeten kitlesel bir sektöre geçişin, bunun bir %20 eşiği, karmaşık bir yeni eşitsizlikler dizisi yaratırken yalnızca eski eşitsizliklerin korunmasına hizmet etti.

Basitçe söylemek gerekirse, daha fazla çeşitlilik daha fazla eşitlik anlamına gelmemiş, bunun yerine daha fazla kurumsal hiyerarşiye ve öğrenci erişimi ve katılımı açısından belirgin eşitsizlik kalıplarına yol açmıştır.

Birleşik Krallık’ta ‘Russell Grubu’ olarak bilinen ve zirvelerinde Oxford ve Cambridge bulunan geleneksel olarak oldukça seçici üniversiteler, esas olarak sosyal açıdan avantajlı olanların koruyucusu olmaya devam ediyor; bu, en azından o zamanlar bir endişe kaynağı olarak kabul edilmiş bir gerçektir.

Elbette, son yıllarda bu durumda bir dereceye kadar iyileşme görüldüğü kabul edilmelidir; 2011 ve 2014 yılları arasında her yıl, ‘yüksek tarifeli’ kurumlara giren en dezavantajlı geçmişlerden gelen gençlerin orantılı sayısında artış görülmektedir. 

Bununla birlikte, genel olarak, daha düşük sosyo-ekonomik geçmişe sahip öğrencilerin daha az seçici ve daha az prestijli bir kuruma devam etme olasılığı daha yüksektir.

Araştırma, bunu açıklayabilecek bir dizi faktör ortaya koymuştur, ancak birçok çalışmadaki eğilim, bu tür eşitsiz katılım modellerini iki farklı ancak birbiriyle ilişkili nedenin sonucu olarak görmek olmuştur: son derece seçici kurumlar ve alt sosyo-ekonomik geçmişlerden gelen öğrenciler ve gerekli maddi kaynakların eşit olmayan dağılımının etkileri vardır.

Giriş bölümünde belirttiğim gibi, yüksek öğretim içindeki eşitsizlikler, mezuniyet sonrası istihdam sonuçlarında yeniden üretilme eğilimindedir. Dezavantajlı geçmişlerden gelen veya daha önce üniversite deneyimi olmayan mezunların gelecekteki kazançları açısından daha az başarılı olduklarını gösteren kanıtlarla birlikte, sosyal sınıf burada kilit bir faktördür.

Elbette burada rol oynayan tek faktör sosyal sınıf değil. Cinsiyet aynı zamanda kilit ve uzun süredir devam eden bir ayrım çizgisidir ve kadın mezunların aynı üniversitede aynı konuyu okuduklarında bile tipik olarak erkek meslektaşlarından daha az kazandığını gösteren kanıtlarla birliktedir.

Benzer şekilde, “ırk” işgücü piyasasındaki eşitsizliğin ana ekseni olarak işlev görür; araştırmalar, genel olarak etnik azınlıktan mezun olanların beyaz meslektaşlarına göre işsiz kalma olasılığının daha yüksek olduğunu gösterir.

Bu nedenle, yüksek öğrenim içinde ve mezun işgücü piyasasının ötesinde önemli sosyal eşitsizliklere dair kanıtlar vardır. Sosyal eşitsizlikler, merkezi olarak bir sosyal adalet meselesidir ve bu itibarla, yeterli bir sosyal adalet teorisini gerektirirler. 

Sosyal eşitsizlik örnekleri
Küresel eşitsizlik Sosyoloji
Küresel eşitsizlik
Sosyolojide tabakalaşma Nedir
Sosyal tabaka Nedir
Toplumsal tabakalaşma tipleri
Toplum piramidi
Eğitimde EŞİTSİZLİK

İKİ BOYUTLU KATILIMCI ADALET

Amerikalı sosyalist feminist ve uluslararası öneme sahip eleştirel sosyal filozof. Sosyal adalet teorileri geliştirme konusundaki çalışmaları, sosyal teorisyenler ve filozoflardan geniş bir eleştirel ilgi gördü.

Bununla birlikte, Fraser’ın çalışmasının çektiği ilgiye rağmen, onu eğitim bağlamında uygulamaya çalışan çok az ampirik çalışma vardır. Bu talihsiz bir durumdur, çünkü tartışacağım gibi, Fraser’ın iki boyutlu adalet teorisi, yüksek öğretimdeki eşitsizlik ve adaletsizlik konularını inceleyen araştırmalarda teorik bir araç olarak açık uygulamalara sahiptir.

Fraser’ın iki boyutlu adalet teorisi, çok çeşitli akademik muhataplarla ve birçok farklı yayınla değiş tokuş yoluyla geliştirilmiştir. Teori, hem kültürel adaletsizlik hem de ekonomik adaletsizlik konularını aynı nüfus kategorileri içinde ortaya çıktıkları yerde ele alma girişimidir.

Fraser’a göre, nüfus gruplarını etkileyen kültürel ve ekonomik adaletsizlikleri aynı anda ele alma girişimi, hem sosyal teori hem de sosyal aktivizm için yeterince çözülmemiş uzun süredir devam eden bir sorunsal olmuştur. Aslında, Fraser bu zorluğu “yeniden dağıtım-tanıma ikilemi” olarak adlandırır.

İkilem, Fraser’ın, özellikle sınıf, “ırk” ve cinsiyet gibi temel sosyal kategorilerin doğası gereği “iki değerlikli” olarak görülebileceği iddiasından kaynaklanmaktadır. Bu durumda ‘iki değerli’, bu sosyal kategorilerin hem bir toplumun ekonomik yapısının hem de kültürel statü düzeninin ürünleri olduğu anlamına gelir.

Ancak daha da önemlisi, bunun eşit derecede olması gerekmez, çünkü Fraser, sınıf, “ırk” ve toplumsal cinsiyetin analitik olarak, bir kültür-ekonomi “kavramsal spektrumu” boyunca farklı konumlarda sıralanan farklı türde toplumsal kolektiviteler olarak görülebileceğini ileri sürer.

Bu nedenle, sezgisel amaçlar için, sosyal sınıfı öncelikle ekonomik-maddi bir varlık olarak gördüğümüzü önerir; Bu şekilde ideal bir kolektif tip olarak görülen sınıf, Fraser’ın yelpazesinin yeniden dağıtımcı ucunda konumlanır çünkü bir sosyal sınıfın üyelerinin maruz kalacağı adaletsizlikler politik ekonomiye dayanır ve nihai olarak maddi sosyal ilişkilerden kaynaklanır.

Ancak Fraser, böyle bir kavramsallaştırmanın yalnızca buluşsal amaçlar için olduğu ve gerçekte ekonomik ve kültürel adaletsizliklerin sıkı sıkıya iç içe geçtiği konusunda çok nettir. Dolayısıyla, ekonomik adaletsizlikler, daha sonra kendi özerk güçlerini geliştirmeye devam edebilecek olan kültürel aşağılama ve özneleştirme süreçlerine yol açabilir.

“Irk” ve cinsiyeti aynı analitik mercekten görmemizi ister. Ancak bu durumda, “ırk” ve cinsiyet, kavramsal yelpazenin ortasında yer alan “melez modlar”dır.

Bu kategorilerin her birinin kendine özgü özellikleri vardır, ancak her ikisi de maddi-ekonomik boyutları ve kültürel-değerlendirme yönlerini kapsar. Temelde ortak noktaları, var oluşları nihai olarak sosyal aktörlerin onlara olan inancına bağlı olan, kültürel olarak inşa edilmiş kategoriler olmalarıdır.

The post İSTİHDAM VE SOSYAL EŞİTSİZLİKLER – Tez Hazırlatma – Tez Yaptırma – Tez Yaptırma Fiyatları – Tez Örnekleri – Ücretli Tez Yazdırma – Tez Yaptırma Ücreti first appeared on Ödev - Tez - Proje Hazırlatma Merkezi.