Akademik olarak ve günlük dilde kullanıldığı şekliyle ‘değişim’ terimi, çoğu zaman belirsiz bir şekilde belirlenememesiyle sonuçlanan çoğul anlamlarla karakterize edilir. Yine de pek çok makale, rapor ve kitap, sanki her meslektaş, danışman ve yönetici tam olarak ne anlama geldiğini biliyormuş gibi ‘değişim’ ve onun yaratılışı hakkında yazıyor.

Bunun öncesinde genellikle hemen hemen her zaman eksik ve semptomatik bir faktör listesi, sırasıyla değişim ihtiyacını artıran gelişmeler, örneğin küreselleşme, dijitalleşme, dönüşüm ve benzeri gelir. Akabinde yazar, bırakın gerekçelendirmeyi, herhangi bir teorik açıklama biçimi olmaksızın değişim için “reçetesini” sunar.

Tarifi genellikle sınırlı sayıda vaka çalışması temelinde geliştirilmiş ve onun “mevcut” deneyimi ve yetkisiyle karıştırılmıştır. Elde ettiği sonuçları destekleyen eşlik eden argüman genellikle şu çizgidedir: ‘Bu, uygulamada başarılı oldu; etkilidir ve bu nedenle siz de uygulayabilirsiniz’.

Yine de, örgütsel değişim hakkında üretilen büyük miktarda literatürde, ‘değişim’ ve ‘değişim’ gibi terimlerin anlamı teorik olarak minimal düzeyde kalmaktadır. Örgütlerin değişmesinin dayandığı çoğu zaman örtük metodolojinin varlığına ve doğasına dair eleştirel bir analiz sunmak çekicidir.

Böyle bir metodoloji, örgütlere kasten müdahale etmek isteyen veya müdahale etmek zorunda olan aktörlerin olduğu varsayımı üzerinde çalışır. Kasıtlı olarak değiştirmek de kısaca ‘izlenecek yol’ hakkında üstü kapalı veya açık kavramlara, yani metodolojik varsayımlara dayanır.

Bu ‘metodoloji’, müdahale etmek için bir düzen duygusuna ve müteakip uygun bir metodolojinin kullanımına dayanmaktadır. ‘Müdahale’nin kendisini, ‘müdahale’ veya müdahaleler açısından gerçek ‘etkileme eylemi’ olarak tanımlamak yaygındır. Birlikte ele alındığında, ‘müdahale metodolojisi’ terimi şunlardan oluşur: Bu metodolojinin bir ‘kullanıcısının’ müdahaleleri kullanarak kasıtlı olarak değişiklikleri gerçekleştirebilmesinin yoludur.

Bu, bir organizasyonun “zor” ve “yumuşak” yönlerini ilgilendirebilecek bir müdahale metodolojisidir. Hem fiziksel hem de sosyal teknolojiye ve ondan türetilen araçlara dayanır.

Değişim, onun örgütlenmeyle olan temel ilişkisi ve bunun sonucunda ortaya çıkan net metodoloji hakkındaki bilimsel tartışmaları bulmak daha da zordur. Daha önce Değişim Piramidi olarak tanıtılan Araştırma Piramidi bir an için düşünüldüğünde, ileri düzey okuyucular bile değişimin metodolojisine ve temel paradigmalara odaklanan akademik okumalar bulmakta zorlanacaktır. Teorik değişim meselesi dikkatle ortada bırakılıyor ya da muhtemelen kaçınılıyor gibi görünüyor.” Yirmi beş yıl sonra bu durum pek değişmedi.

Tam da bu naif yönteminin, yanlışlıkla model olarak da adlandırılan bu temel kalıbın, on değişiklikten yaklaşık dokuzunun temelini oluşturması dikkat çekicidir. Aynı içerik, “Vizyon 2000”, “Değişime Yönelik İzler” veya “Önce Müşteri” gibi organizasyonel planlarda bulunabilir.

Bu yöntemle elde edilen sonuçların değerlendirilmesi her zaman aynı örüntüyü gösterir: her on değişim projesinden yedisi gerçekleştirilmez; eğer yerden kalkarlarsa bocalarlar, çıkmaza girerler veya sıklıkla meydana gelenler, farklı bir yaklaşım veya yeni değişiklikler gerektiren yeni gelişmelere kapılırlar.

Nicel araştırma tez örnekleri
Tez araştırma Yöntemleri
Yüksek lisans tez araştırma yöntemleri
Araştırmanın sınırlılıkları örnek
Tezin önemi nasıl yazılır
Nicel araştırma Yöntemleri
Yüksek lisans tez önerisi örneği pdf
Doktora tezi araştırma Yöntemleri

Değişim süreçlerinin başarısına veya başarısızlığına ilişkin araştırmalara ilişkin tüm metodolojik sorunlara rağmen, bu popüler yöntemin ve arkasındaki “metodolojinin” insanların örgütlenme sırasında karşılaştıkları değişim sorunlarının doğasıyla ilgili olup olmadığını sorgulamaya değer olabilir.

Daha yakından analiz edildiğinde, değişim meydana getirmek için müdahale metodolojisi ağırlıklı olarak temelde sosyal bir soruna araçsal bir çözüme dayanmaktadır; Bu bakış açısına dayalı her yaklaşımın dirençle karşılaşmasına şaşmamalı.

Mevcut müdahale metodolojisi, gerçekliğin mekanik düzenine dayanan bir doğa bilimi konseptinden geliştirilmiştir. Daha sonra ne bildiğimizi ve nasıl bildiğimizi bilmenin yapısı, gerçeklik hakkında bilgi geliştirmek için net bir yaklaşıma yol açar. Bu yaklaşımda iki “temel tutum” arasında bir ayrım olduğu varsayılır: “uzman yaklaşımı”na karşı “geliştirme yaklaşımı”.

Son 100 yıllık işletme araştırmasının aslında yalnızca (a) bu iki yaklaşım arasında bir gerilim olduğunu, (b) bu ​​gerilimin farklı açılardan sırasıyla nasıl az çok azaltılabileceğini ve sırasıyla nasıl çözülebileceğini göstermeye hizmet etmiş olması mümkündür. (c) bu (melez) yapının sosyal bileşeninin, yapısal veya süreç yönlerinden ‘daha zor’ olduğu.

Değiştirme, (a) eylem hakkında adanmış bir teoriyi, (b) örgütlenmenin ne olduğuna dair paradigmatik bir kavramı ve (c) (a) ve (b)’ye karşılık gelen bir (müdahale) metodolojisini varsayar. Soru, uygun bir metodolojinin nasıl tanımlanacağı, hangi unsurların dikkate alınması gerektiği ve bu unsurların nasıl aktarılacağı veya kullanılacağıdır. Bu, metodolojik terimlerle farklı düşünme biçimlerine ulaşmak için ciddi bir eleştirel düşünmeyi gerektirir.

Eylem ve Tasarım

Nasıl örgütlenme, değişim ve eylem arasındaki ilişki üzerine düşünülebiliyorsa, organizasyonları tasarlama üzerine de düşünmek mümkündür. Tasarım, düzenlenmesi gerekenleri görünür kılar. Örgütsel seçimler yapmak geniş olarak yorumlanırsa, üretilecek ürün veya hizmetin doğasına göre en uygun olan bu tutarlı eylemler setlerinin oluşturulmasını içerir.

Bunu verimli (ve) (veya) etkili olarak adlandırma eğilimindeyiz. Bunun yapılma şekli ve beraberindeki önemli rol oynayan varsayım ve varsayımlar, bir arada ele alındığında benzer şekilde bir “tasarım” metodolojisi olarak değerlendirilebilir.

Bir tasarım metodolojisi, insanların organizasyonları şekillendirme hakkında nasıl düşündükleri ile ilgilidir. Tasarım, belirli çabalar ışığında normlar ve kriterler (örneğin verimlilik ve etkinlik) temelinde eylemlerin yapılandırılması olarak tanımlanabilir. İki ‘temel tutum’ ayırt edilebilir: işlevsel bir tasarım yaklaşımı ve bir sosyal ‘inşaat’ yaklaşımı.

Bununla birlikte, bu alanda halihazırda mükemmel yayınlar bulunduğundan, bu çalışma açıkça organizasyonların tasarlanması ve yapılandırılması ile ilgilenmemektedir. Bununla birlikte, kısaca, tasarlama metodolojisi hakkında düşünmenin, daha önce açıklanan genel metodolojik referans noktasına tekrar değindiği ortaya çıkıyor.

Ayrıca, uygulamalı araştırmanın ‘faydalılık’ gereksiniminin hakkını vermek için araştırmacının ne tür bir metodolojiyle çalıştığını bilinçli olarak söyleyebilmesi gerektiği gerçeğinin altını çiziyor olabilir.

Metodolojilerin seçilen sınıflandırması kesinlikle yaygın değildir. Araştırma metodolojisi, bilimsel teorik gelişmelere gömülü uzun bir geleneğe sahipken, tasarım ve müdahale metodolojisi için durum kesinlikle böyle değildir. Tasarım metodolojisi yaklaşık 100 yıllık bir geleneğe sahiptir.

Daha yakından incelendiğinde, bu süre boyunca yaklaşık 70 yıl boyunca, etkin ve etkili fonksiyonel tasarımların nasıl elde edileceği baskın sorunun olduğu ortaya çıkıyor.

Müdahale metodolojisi, İkinci Dünya Savaşı’ndan bu yana oldukça ilgi çeken bir konu olmuştur ve organizasyonların tasarlanmasıyla ilgili ana akım kavramlarla uyumlu hale getirilmiş, kontrol edilebilir değişim sorusu etrafında toplanmıştır. Bununla birlikte, her iki geleneğin ortak noktası, teknik veya teknikler kadar enstrümanlara da güçlü bir şekilde odaklanmasıdır.

The post Araştırma Değişimi – Tez Hazırlatma – Tez Yaptırma – Tez Yaptırma Fiyatları – Tez Örnekleri – Ücretli Tez Yazdırma – Tez Yaptırma Ücreti first appeared on Ödev - Tez - Proje Hazırlatma Merkezi.