Avrupa’da yüksek öğretim birçok geniş kapsamlı değişikliğe uğradı. Tüm Avrupa’da öğrenci sayısındaki kapsamlı artış, yüksek öğretime yapılan kamu yatırımındaki görece azalma ve yüksek öğretimi daha araştırma ağırlıklı bir iş ve sanayi sektörünün ihtiyaçlarına göre yeniden canlandırma ihtiyacı, bu duruma yol açan birçok faktörden sadece birkaçıydı. devlet ve yüksek öğretim arasındaki ilişkiye yeni açılardan bakmak gerekir.

Kamu politikasının bu değişikliklere nasıl tepki verebileceğine dair en etkili fikirlerden biri, 1980’lerin sonunda yüksek öğretimde ortaya çıkan öz düzenleme kavramıydı.

O zamanlar hakim olan merkezi planlama ve kontrol fikrine bir alternatif olarak, öz-denetim, yüksek öğretimde çok sayıda reform girişiminin temeli olarak hızla yayıldı.

Öz-düzenleme, merkezi olmayan karar verme birimlerinin kapasitelerini vurgulama ihtiyacının yanı sıra, kritik sayıda geri bildirim değişkeni ve performans reçetesini belirleme ve izleme ihtiyacını öne sürdü.

Bu itibarla, kavramın örgüt çalışmalarındaki ‘sınırlı rasyonalite’ fikirlerini kabul ettiği ve böylelikle yüksek öğretimin bu dönemde karşı karşıya kaldığı artan karmaşıklık ve belirsizliğin hakkını verdiği söylenebilir.

Devletin yüksek öğretim kurumlarının temel faaliyetlerine ilişkin sağlam bilgi eksikliği, kavrama olan ilginin ana nedenlerinden biriydi. İlgili ulusal hükümetlerden birinin belirttiği gibi, o zamanki yüksek öğretimle ilgili yönlendirme modeli yeterince etkili değildi ve özdenetim, yüksek öğretimin daha etkili bir hükümet yönlendirmesine yol açması beklenen alternatif bir model sunuyordu.

Bu bölümde öz düzenleme kavramına daha yakından bakacağız. Tartışmamızın başlangıç ​​noktası, öz düzenleme kavramının yüksek öğretime girişinin sembolik boyutudur.

Kavramın çekiciliğinin nedenlerini ve çeşitli politika bağlamlarında nasıl yorumlanıp uygulandığını belirlemeye çalışacağız. Sonuç olarak, kavramın sembolik doğasının yayılmasını anlamada önemli bir faktör olduğunu ve politika fikirleri ve kavramlarının sembolik doğasının, devlet-yüksek öğretim ilişkisindeki mevcut değişiklikleri analiz etmek için de önemli kaynaklar olduğunu savunuyoruz.

BİLGİ YOLUYLA YÖNLENDİRME

Öz düzenleme kavramının teorik kökleri sibernetikte bulunabilir. Yüksek öğretimde öz-düzenleme kavramının uygulanmasıyla ilgili bazı belirsizlikler sibernetik kökenlerine kadar izlenebilir.

İlk konu, öz düzenlemenin temel doğasıyla ilgilidir: Kendi başına bir politika hedefi mi yoksa hükümetin yönlendirme stratejisi mi? Sibernetiğin kurucularına geri dönmek bize biraz muğlak bir cevap veriyor.

Örneğin, sibernetiğin kurucularından birinin, yönetilenler ile yönetenler arasında barış içinde bir arada yaşama modeli için gerçekten kuralcı bir güdüye sahip olduğunu öne sürüyor ve öğrenmenin ve karşılıklı ayarlamaların her iki kampta da gerçekleşeceğini vurguluyor.

Yüksek öğretimdeki birkaç yazar, öz düzenlemenin her şeyden önce bir yönlendirme stratejisi olarak anlaşılması gerektiğini vurgulasa bile, “öz düzenleme” ve “artan kurumsal özerkliği” yorumlama olasılığının bir amaç olarak yorumlanması cazip gelebilir. sadece yüksek öğrenimi yönlendirmenin bir yolu olarak değil, kendi içinde birçok yazar için çekici bir fikirdi.

İkinci bir konu, özdenetim sistemindeki çeşitli aktörlerin rolüdür. Örneğin böyle bir sistemde devletin rolü nedir?

Sibernetik modellerin bazı versiyonlarında, diğerlerinin yanı sıra Deutsch’un modelinde, ‘uygulanabilir kararlar’ ve aktif hükümet yönlendirmesini vurgulayan oldukça belirgin bir hükümet rolü için bir tercih var gibi görünüyor.

Bununla birlikte hükümetler tarafından aşırı güç kullanımına karşı uyarıda bulunduğunu da belirtiyor. Hükümetin karar verme süreci “güç mühendisliği” olmamalı ve ideal bir durumda toplum “kendi kendini yöneten” bir varlık olmalıdır. Devletin rolüne ilişkin bu muğlaklık, yüksek öğretimde öz-denetim tartışmalarında da bulunabilir.

Anayasa Madde 130
2914 sayılı Kanun
2914 sayılı kanunun 11. maddesi ve ders yükü tespiti ve ek ders ücreti ödemelerinde uyulacak esaslar
2547 sayılı Kanun
Yök hangi bakanlığa bağlı 2022
2914 sayılı Kanun özeti
anayasa 131. madde
2914 sayılı Kanuna göre ek ders ücreti

Örneğin, öz düzenleme bir sistemin kendi geri bildirim döngülerine ve kontrol kapasitesine sahip olduğunu ima ettiğinden, öz düzenleme ve hükümet yönlendirmesinin bazı açılardan uyumsuz bir kombinasyon oluşturduğunu, çünkü hükümet yönlendirmesinin öz düzenleme ile prensipte çelişkili olduğunu savunur.

Bu, yüksek öğretimde üniversitelerin ve kolejlerin kendilerinin girdi, süreç ve çıktıyı izlemekten sorumlu olduğu ve böyle bir sistemde hükümetlerin “doğal” bir yere sahip olmadığı anlamına gelir. Hükümetlere göre, oyunun kendisinden değil, yalnızca oyunun kurallarını yönetmekten sorumlu ikinci dereceden bir düzenleyici olarak hareket etmelidir.

Kalite güvencesi alanındaki öz-düzenleme stratejileri üzerine bir çalışmada, öz-düzenleme fikrini desteklese bile, “bir işletmenin etkin işleyişinin önünde kesinlikle aşılması güç bir dizi teknik ve potansiyel olarak etkili davranışsal engel” olduğuna dikkat çekti. 

Dolayısıyla Kells, bu süreçte bireysel kurumların sorumluluğunu güçlü bir şekilde savunmakla kalmadı, aynı zamanda dolaylı olarak, kendi kendini düzenleyen kurumların iyi gelişmiş bir sistemin olumlu sonucu olduğunu iddia ederek hükümete çok fazla sorumluluk yüklüyor. 

Buna göre, hükümetin yüksek öğretimdeki rolünü hem birinci hem de ikinci dereceden düzenleyici olarak yorumluyor gibiydi.
Özdenetim kavramının Avrupa ve ABD’de nasıl tanımlandığı karşılaştırıldığında, hükümetin rolüne ilişkin ilginç bir bükülme de ortaya çıkıyor.

Avrupa yüksek öğreniminde, öz-düzenleme, kurumsal liderlik, yönetim ve idarenin sonuçlarına çok az ağırlık verilen sistem düzeyinde yönetişime atıfta bulunan bir kavramdı.

ABD’de, kurumsal liderlik ve yönetim alanında sibernetiğin bir dizi ilginç uygulaması yapılırken, sibernetik yardımıyla devlet düzeyinde yönetişimi kavramsallaştırmaya neredeyse hiç ilgi duyulmaması anlamında durum neredeyse tam tersiydi. 

Sibernetiğin temellerine inildiğinde üçüncü bir konu, tercih edilen politika araçlarıyla ilgilidir. Hangi politika araçları bir özdenetim yaklaşımıyla uyumludur?

Bilgi ve iletişim mühendisliğinin hükümet çıkarımlarının odak noktası olması gerektiğini savunduğunda, ilk başta bu konuda kararlı ve kararlı görünüyordu. Yönetilecek olanlar geri bildirimle öğreneceklerdi. Kararların ve eylemlerin sonuçları hakkındaki tahminlere tepki verirlerdi.

Hükümet eylemi, bilgi akışlarının kontrolüne ve geri bildirimin “yönlendirilmesine” odaklanmalıdır. Bununla birlikte, Deutsch’un çeşitli geri bildirim modları daha yakından incelendiğinde, çeşitli politika araçlarının özdenetim ile uyumlu olduğu iddia edilebilir.

The post DEVLET-YÜKSEKÖĞRETİM İLİŞKİLERİ – Tez Hazırlatma – Tez Yaptırma – Tez Yaptırma Fiyatları – Tez Örnekleri – Ücretli Tez Yazdırma – Tez Yaptırma Ücreti first appeared on Ödev - Tez - Proje Hazırlatma Merkezi.