Yetersizlikleri nedeniyle Birleşik Krallık fon otoritesi ve o zamanlar hala Üniversite Hibeler Komitesitarafından dış incelemeye tabi tutulan üç Birleşik Krallık üniversitesinin ortak özelliklerini analiz eden bir makale vardı. 

Diğer ülkelerden çok az katılımcı kurumlarının bu tür bir durumla karşı karşıya kaldığını hayal edebildiği için Konferansta çoğunlukla Birleşik Krallık’taki katılımcıların ilgisini çektiğini hatırladığım makale, üç üniversitenin ortak bir özelliğinin kendi pozisyonlarının iç mantığında bir özümseme olduğunu savundu.

Makale, bu içe dönük kültürlere katkıda bulunan organizasyonel ve diğer faktörlere ve UGC için yazılan raporların uyguladığı dış baskının (benim tarafımdan) değişimi kışkırtmada ne ölçüde başarılı olduğuna bakmaya çalıştı.

Makaleyi yazmak benim için yararlı oldu çünkü derinden dahil olduğum University College, Cardiff’in kurtarılmasında yalnızca yerel önemde yatırım yapma eğiliminde olduğum bazı önemli genel hususları vurgulamaya hizmet etti ve algımı güçlendirdi. Herhangi bir üst düzey üniversite yöneticisinin önemli bir rolü, kendi kurumunun faaliyet göstermek zorunda olduğu bağlamı ve o kurumun geleceğini etkileyebilecek çevresel eğilimlerin neler olduğunu anlamak olmalıdır.

Başka bir deyişle, bir kurumun iç faaliyetlerini yönetmeye çalışmak yeterli değildi; toplumun genelinde bariz olan politik, ekonomik ve sosyal eğilimlere dışarıdan bakmak zorundaydınız; özellikle hangi baskılar altında olduklarını ve hangi yönlere itildiklerini anlamak için fon sağlayan bürokrasileri ‘okumaya’ çalışmanız gerekiyordu.

Bu tür sonuçlar, bir üniversite bağlamında, tümü kurumsal stratejilerin çevresel koşullara uyarlanmasının önemini vurgulayan iş dünyası hakkındaki yazarların bulgularını öngörüyordu.

Dinleyicilerin bu makaleden ne gibi bir fayda sağladığını bilmiyorum ama hem uygulamalı olarak hem de on yıldan fazla bir süre sonra 1999’da Lund’daki EAIR Konferansında “Stratejik yönetim” başlıklı bir genel kurul konferansı verdiğimde, onu yazmaktan çok şey elde ettik.

Kurumsal özgüvenin arttığı bir çağda üniversitelerde’, daha sonra European Management’ta yayınlandı, burada çevresel bağlam hakkında söylenenler bilinçsizce o önceki makaleden uyarlanabilir.

Bana her zaman yıllık Forum’un en önemli işlevlerinden birinin üniversite yöneticilerini/yöneticilerini deneyimlerini makaleler haline getirmeye ve bunu karşılaştırmalı ve diğer araştırmalarla genişletmeye teşvik etmek olduğunu düşünmüşümdür.

Yöneticiler/yöneticiler, kısmen zamanları olmadığı için ve kısmen de hızla sevk edilmesi gereken işlerle uğraşarak şimdiki zamanda yaşama eğiliminde oldukları ve bir araştırmadan kurumsal yönetim sorunları üzerine düşünmek için alan açmakta zorlandıkları için doğal araştırmacı değildirler. 

Avrupa’da, EAIR’in başlığında ‘Kurumsal Araştırma’ kelimelerinin yer almasına rağmen, kurumsal araştırmayı ABD’de olduğu gibi resmileştirmedik. Bunun bence iki nedeni var. Birincisi, geçmişte üniversitelerin yönetiminde baskın bir rol oynayan akademik topluluk, yönetimsel sorunların çözümüne kaynak yatırmakla ilgilenmiyordu. Seçkin bir botanikçi ve aydınlanmış bir rektör yardımcısı olanlar yazdı.

Bilimsel araştırma ödevi örnekleri
Bilimsel araştırma Nedir
Araştırma Yöntem ve TEKNİKLERİ Ders Notları
Araştırma Yöntem ve Teknikleri
Gözlem ve deneye dayalı araştırmanın sonuçlarına ne denir
Bilimsel Araştırma Yöntemleri
Araştırma Modelleri nelerdir
Bilimsel araştırma örnekleri

Söyledikleri tamamen, 1960’ların başlarında (o zamanlar için) büyük bir sivil üniversitede çalışma deneyimimi yansıtıyordu; örneğin, kendi inisiyatifimle (ve ikna edilebilir bir üniversite veri işleme görevlisiyle aynı ofisi paylaştığım için) bir makale hazırlamıştım. İlk kez öğrencilerimizi nereden çektiğimizi, kaçının yerelden, kaçının ulusal bir hizmetten geldiğini gösteren ve öğrenci topluluğunun bir dizi başka önemli özelliğini açıklar.

Senato çabayı merak ve ilgiyle karşıladı, ancak bunun politika üzerinde etkileri olabileceğini asla düşünmedi. İkinci bir neden, üniversitelerin, yirmi yıl sonra Segal Quince Wicksteed’in dediği gibi, yönetilmek yerine idare edilmeleri ve rolü politika önermek veya yönetimsel karar almaktan çok akademik komiteler tarafından alınan kararları uygulamak olan idari personeli atamaya çalışmasıdır. kurumun işleyişini etkileyen kararlardır.

Yöneticiler, tam da yöneticiden çok yönetici oldukları için kurumsal sorunları araştırmaya ve stratejik çözümler bulmaya teşvik edilmiyordu.

Seçkinlerden kitlesel yüksek öğretime geçiş, bunun sonucunda kaynaklar üzerindeki şiddetli baskı, para için değer arayışı ve devletin yoğunlaştırılmış müdahaleleri bunu değiştirdi, ancak şimdi bile, verileri bir araya getirmek, üstlenmek için kaynakları yatırma konusunda bir isteksizlik devam ediyor. Yükseköğretim kurumları için stratejik öneme sahip konuları analiz etmek ve detaylı araştırma yapmak gerekir.

Kendi akademik disiplinlerimizde uygulayacağımız türden bir araştırma incelemesine tabi tutmaktansa, yine de kararları toynak olarak almayı seviyoruz.

Kurumsal araştırmanın kurumların yönetilme biçimini nasıl değiştirdiğine dair genel bir açıklama yazmak mümkün değil, çünkü iklim önemli ölçüde değişse de kurumsal araştırmaya yapılan yatırım seviyesi tehlikeli bir şekilde düşüktür.

Bu nedenle, bu bölümde yapmayı önerdiğim şey, araştırmaların, diğerlerini teşvik edeceği ve kurumları ikna edecek argümanlar sunacağı umuduyla kurumların izleyebileceği stratejik yön üzerinde nasıl etkili olabileceğini gösteren dört örnekle ilgili kendi deneyimlerimden yararlanmaktır. buna göre yatırım yapın.

Birleşik Krallık’ta, yüksek öğrenime lisans girişi için tüm başvurular Üniversiteler ve Kolejler Başvuru Sistemi (UCAS) aracılığıyla yapılmalıdır, her başvuru sahibi beş seçim yapabilir. Bu, kurumların uygulama alanlarının gücü açısından nerede durdukları ve rakip kurumlara karşı kurs kurs teklif düzeyi açısından stratejik olarak kullanılabilecek zengin bir veri sağlar.

1970’lerin başlarında, Üniversitesi, devam eden öğrenci aktivizmi vakası nedeniyle büyük ölçüde olumsuz tanıtım çekti ve yer başvuruları keskin bir şekilde düştü.

Aynı zamanda Üniversite, o zamanlar yaklaşık 5000 öğrenciden oluşan orta büyüklükte bir kurum olacak şekilde genişleme konusunda endişeliydi. Rakiplerinin çoğu, güçlü uygulama alanlarına sahip oldukları için daha hızlı büyüyebildiler ve kaynaklar öğrenci sayısını takip ettiğinden, yeni bölümler kurup eski bölümleri güçlendirebildiler.

Zorluk içindeydi çünkü büyümeyi haklı çıkaracak kadar başvuranı çekmiyordu, başvuranlar karşılaştırılabilir üniversitelere girişle karşılaştırıldığında iyi niteliklere sahip değildi ve öğrenci başarısızlık ve okulu bırakma oranları endişe verici bir şekilde tırmanmıştı.

The post ARAŞTIRMA NE KATKI SAĞLAR? – Tez Hazırlatma – Tez Yaptırma – Tez Yaptırma Fiyatları – Tez Örnekleri – Ücretli Tez Yazdırma – Tez Yaptırma Ücreti first appeared on Ödev - Tez - Proje Hazırlatma Merkezi.

Bir kuruluştaki bir ‘sorun’ veya sorunlu olduğu iddia edilen bir durumun, aslında bir sorun olarak adlandırılabilmesi için önce algılanması gerekir. Birisi bir şeyden rahatsız oluyorsa (öznel bir şekilde) bir sorun olarak algılanır: bir durum, bir sonuç veya belirli bir davranış vb.

İlgili kişi “Bir sorunum var” veya “Son zamanlarda işler yolunda gitmiyor” veya “Böyle giderse pazar payımızı kaybederiz ve sonra bir sorunumuz olur” diyecektir. Eğer bir yönetici organizasyonel bir değişim sorunu olduğunu söylerse, o zaman, aynı zamanda, görünüşte çözülmesi gereken bir sorunu da belirtir.

O (ve belki de dahil olan diğerleri), bu konuyu, sorunun çözülmesi için değişmesi gereken bir şey olarak yorumluyor. Bu konuyu bir değişim sorunu olarak tartışmak, o sorunun doğasının yorumlanması ve olası bir çözüm anlamına gelir.

Eğer “sorun” varsa, dolaylı olarak çözüme de sahipsiniz! Bir sorunu olan veya yaratan her zaman insanlardır. Bu, bir sorunun her zaman insanlar tarafından içinde faaliyet gösterdikleri bir gerçekliği yorumlamaları yoluyla ‘yaratıldığını’ gösterir. Bu fenomene (işlerin insanlara nasıl göründüğü ve insanların dünyayı nasıl deneyimlediği) sorunsallaştırma denir.

Problemleştirme, bir organizasyondaki insanların bir durumu ‘sorun’ olarak adlandırılabilecek şekilde yorumlama sürecidir. ‘Sorun’ olarak sunulan şeyin yüzeyinin altına inmek ve gerçekten sorunun ne olduğunu tanımlamaya çalışmak anlamına gelir. Sorunsallaştırma sürecinde gerçekleri, rakamları, kavramları, paradigmaları, fikirleri, deneyimleri, duyguları ve daha pek çok şeyi kullanabilirler.

Bu nedenle sorunsallaştırma, yalnızca “gerçeklere” dayalı rasyonel bir süreç değil, insanların zihinlerinde ve kalplerinde sahip oldukları şeylerin canlı bir karışımıdır ve dünyanın taraflı ve parçalı bir yorumuna yol açar. Belirli bir soruna diğerinden daha fazla öncelik vermeyi ima eden bir süreç; katılan insanlar, daha fazla ve daha az önemli sorunlar arasında seçim yapmak zorundadır.

Sorunsallaştırma süreci, tanınabilir bir etiketin atanmasıyla sonuçlanır, böylece kuruluştaki bir kişi veya bir grup insan tarafından tanımlanan sorunu yaratır.

Yüksek lisans tez araştırma Yöntemleri
Tez metodoloji örnekleri
Tez araştırma Yöntemleri
Tez yöntemleri
Araştırma sorunsalı örnekleri
YÖK Tez
Gözlem ve deneye dayalı araştırmanın sonuçlarına ne denir
Bilimsel Araştırma Yöntemleri

Sorunlar, insanların ve kuruluşların ürünüdür (açıkta rastgele sorunlar yoktur). Belirli bir konuyu, durumu veya fenomeni sorunlu olarak adlandıracak belirli bir durumdaki insanlardır. Yani bir problem tanımı gereği insan yapımıdır. Bu genellikle çok örtük sürecin sonucu “bir sorun göstergesi” veya “sorun tanımı” olacaktır.

Örgütler sürekli olarak farklı önem derecelerine sahip belirli sayıda sorunla karşı karşıya kalmaktadır. Bazıları zamanla modası geçmiş olacak, bazıları kaybolacak ve bazıları daha fazla inceleme için seçilecek. Ama bunları çözmek için ne yapılırsa yapılsın, sorunlar her zaman olacaktır.

Örgütler ve problemler kedi ve pire gibidir. Bazı problemler tolere edilebilir (“Kuruluşumuzda kahve her zaman berbat olmuştur”), diğer problemler ise tahammül edilemez ve insanlar çözülmesi gerektiğini düşünüyor. Bu nedenle, bir soruna sahip olmak, yalnızca durumun “somutluğu” veya “gerçekliği” (“Bu ciddi”) tarafından değil, aynı zamanda ilk olarak kuruluşun “gündemine” alınması gerekliliği tarafından belirlenir.

Sorunlar, ne kadar spesifik ve gerçekçi olursa olsun, “siyaset ve iktidar” çerçevesinde belirlenir. Belirli bir durumun öznel ve özneye bağlı yorumuna dayanırlar. İlgili tüm insanların üzerinde hemfikir olduğu, açıkça tanımlanmış bir problem meselesi olduğu fikri bir yanılsamadır.

Problemle ilgili tüm insanların (araştırmacı dahil) sonradan algıladıkları ve yorumladıkları “sorunu” kendi yorumlarına göre hareket ettiklerini bilmek zayıf bir teselli olur. Bu nedenle organizasyonda sorun olarak gösterilenler kişilere bağlıdır.

Bir şeyi problem olarak adlandırmak, problemin bir kez tanımlandığında aynı kaldığına dair bir öneri de vardır. Ancak sadece bir duruma sorun olarak atıfta bulunmak, böylece belirli bir duruma veya insan grubuna vurgu yapmak durumu değiştirebilir.

Sadece bir durumu sorunlu olarak seçme eylemi bir müdahaledir. Bu nedenle, ‘işleme’ sırasında sorunlar değişir. Bu dinamizm, onları incelemeye ve çözmeye çalışırken dikkate alınması gereken bir zorluktur.

Sorun Paydaşları

Örgütlerdeki sorunlar her zaman insanlarla bağlantılıdır. Bu kişilerin problemle ilgili farklı rollerinin kavramsallaştırılması, aşağıdaki paydaşların ve rollerinin belirlenmesiyle sonuçlanır: problem yaratıcıları, sponsorlar, sahipler, çözenler ve özneler vb.

• Problem yaratıcıları, organizasyonda problemi organizasyonun gündemine koyabilen (yani yetki ve güce sahip olan) kişilerdir. Dikkatlerini bir soruna odaklarlar ve genellikle ona belirli bir öncelik verirler.
• Gündeme konulduktan sonra görevleri temelde yerine getirilmiş olur ve bunu başkalarına aktarmaları gerekir.
• Sorun sponsorları genellikle doğrudan bir “sorunu” olmayan, ancak sorunu örgütün gündemine koyma ve tutma konusunda belirli bir “hizmet” sağlayan kişilerdir. Onların desteği olmadan sorun ortadan kalkabilir. Sponsorlar (siyasi, finansal veya duygusal olabilen çeşitli saikler temelinde) sorun kavramını desteklerler, ancak aslında bir çözüme ulaşılmasına katkıda bulunmazlar.
• Problem sahipleri, bir problemin “mülkiyet hakları”na gönüllü veya gönülsüz olarak atanan kişilerdir. Sorunun gündeme alınması sürecinde bir sahip atanır. Etiketleme oluşturulduktan sonra sorun, yasaya en uygun (işlevsel) yöneticiye iletilebilir. (“Bir personel sorunumuz olduğunu görüyorum” veya “Sanırım burada açıkça bir lojistik sorunu görebiliyoruz.”). Burada belirli bir fenomeni fark etmeye değer. Sorunları ‘toplamak’ gerçekten çekici olabilir; koleksiyoncuya bütçe, güç ve ‘statü’ için bir bilet sağlar ve hatta başkalarını kendi eksikliklerinden uzaklaştırabilir.
• Sorun çözücüler, özellikle sorunla ilgilenen kişilerdir: sorunu incelemekten, tavsiye vermekten ve nihayetinde sorunu çözmekten sorumludurlar. Problem çözücüler bazen problem sahiplerinin (ikili) rolüne sahiptir, ancak çoğu zaman diğer insanlar (iç veya dış) danışman, eğitmen veya araştırmacı olarak atanır. Bir problemi incelemek her zaman onu çözmek anlamına gelmediğinden, bu sınıflandırma tamamen hatasız değildir.
• Son olarak, ilgililer (veya sorun özneleri) veya sorunu oluşturanlar sorunun ilgili olduğu kişilerdir. Sorunun “nedeni” onlar. Sorun nereden kaynaklanıyor, kim veya ne sebep oluyor?
• Sorun bazen bireysel olabilir (elini kasaya koyan bir yönetici), ancak çoğu zaman organizasyondaki iyi tanımlanmış belirli bir grup insanla (örneğin belirli bir departman, satış gücü, arka ofis çalışanları) ilgilidir. , iç danışmanlar) sorunla mücadele ediyor. İşin tuhafı, onlar her zaman sorunsallaştırma sürecine dahil değiller. Sorunu yaratanlar, konuları gözden kaçırma eğilimindedirler.

The post Sorunsallaştırma – Tez Hazırlatma – Tez Yaptırma – Tez Yaptırma Fiyatları – Tez Örnekleri – Ücretli Tez Yazdırma – Tez Yaptırma Ücreti first appeared on Ödev - Tez - Proje Hazırlatma Merkezi.