Ruhsal bozuklukların tanısal ve istatistiksel el kitabı, klinik psikolojide kullanılan tanı ve sınıflandırmaya yönelik yöntemi ve yaklaşımı değiştirdi. Sistem, tüm ruh sağlığı meslekleri tarafından geniş çapta benimsendi. DSM-III, klinik psikoloji için standart sınıflandırma sistemi haline geldi ve konuyla ilgili hemen hemen her büyük ders kitabında temsil ediliyor.

DSM-II’den DSM-III’e geçiş derindi. DSM-II, psikodinamik teoriden büyük ölçüde etkilenmiştir ve ana sınıflandırmalar olarak nevroz ve psikoz gibi kavramları kullanmıştır. DSM-III, daha ampirik ve kısmen daha bilimsel bir sınıflandırma geliştirmeye çalıştı. Bu değişimin hem klinik psikoloji biliminde hem de psikiyatri biliminde büyük etkileri oldu.

DSM’deki değişiklikler (üçüncü baskıdan dördüncü baskıya kadar) deneycilik ve bilimi vurgulamaya devam etti. Kategoriler, yalnızca böyle bir değişikliği garanti etmek için yeterli veri varsa değiştirildi (veya eklendi). Bozuklukların semptomları da aynı şekilde değiştirildi, ancak mevcut kriterlerin yetersiz olduğuna ve yeni kriterlerin daha doğru olduğuna dair önemli kanıtlar vardı.

DSM sisteminde güçlü bir bilimsel vurgu olsa da, eleştirileri de eksik değil. Herhangi bir bilimsel çabada olduğu gibi, bilimin çok az rol oynadığı veya hiç rol oynamadığı bazı varsayımlar vardır. DSM’nin geliştirilmesinde yer alan ve ikisi burada özetlenecek olan birkaç bilim dışı yön belirlendi.

İlk olarak, DSM varsayılan etiyoloji yerine ortak klinik özellikler temelinde sınıflandırmayı vurgulayan tanımlayıcı bir yaklaşıma dayanmaktadır. Bilim, tanımlayıcı yaklaşımların diğer yaklaşımlardan üstün olduğunu göstermemiştir.

Aslında, benzer bir bozukluğun farklı bireylerde farklı semptomlar olarak ortaya çıkmayacağına inanmak için zorlayıcı bir neden yoktur. DSM, bir tanımlayıcı kriterler listesi belirleyerek bu farklılıkları ele alır ve klinisyen, yalnızca danışan tarafından sunulan semptomların sayısını sayar. Semptomların sayısı önceden belirlenmiş bir kriteri karşılıyorsa veya aşarsa tanı konulur.

İkinci olarak Spitzer, öznel yargıların DSM-III’ün geliştirilmesinde önemli bir rol oynadığına işaret eder. DSM-III’ün giriş bölümünde belirtildiği gibi, teşhis kriterlerinin çoğu klinik yargıya dayalıdır ve henüz verilerle tam olarak doğrulanmamıştır.o Revizyonlar ampirik destek ve daha az sübjektif veri aramaya devam ederken, klinik muhakeme bu teşhis sisteminde önemli bir rol oynamaya devam ediyor.

Bilim insanı+uygulayıcı ve klinik bilim insanı için DSM-III ve ardılları, güçlü bir bilimin gelişimine doğru önemli bir adım sağlar. Kurallar, diğer teşhis sistemlerinden daha nettir; ancak sistem, mevcut bilgi tabanı göz önüne alındığında gerekli olan klinik yargıları (olasılık şeklindeki davranışlar) kullanmaya devam eder.

Alan geliştikçe ve belirli bozukluklar hakkında daha fazla şey öğrenildikçe, DSM sistemi teşhis kurallarında düzeltme ve değişikliklere izin verir. Değişikliklerin olacağı tahmin edilmektedir ve değişimi kolaylaştırmak ve teşvik etmek için mekanizmalar inşa edilmiştir.

Psikolojik değerlendirmenin bilimsel durumunu değerlendirmek zordur. Bir yandan, test etme ve test geliştirme ile ilgili olarak, test geliştiricilerin, test kullanıcılarının ve test katılımcılarının faaliyetlerine ilişkin 16 kategoriyi kapsayan a180 yönergesi vardır.

Yönergelerle ilgili olarak, çoğunluk (i) test oluşturma ve değerlendirme için geçerlilik, güvenilirlik, norm oluşturma vb. gibi teknik standartlara; (ii) istihdam testi, eğitim testi vb. gibi test kullanımına yönelik profesyonel standartlar; (iii) İngilizce’yi ikinci dil olarak gören kişilerin test edilmesi, görme bozuklukları vb. gibi belirli uygulamalar için standartlar; ve (iv) puanlama ve raporlama sorunları ve sınava girenlerin hakları gibi idari prosedürler için standartlar.

Mevcut standartlar psikoloji bilimi için önemli ve faydalı olmakla birlikte, psikolojik değerlendirme yöntemlerinin kullanışlılığını artırmak için yeni standartların geliştirilmesini tavsiye etmektedir.

Klinik psikoloji Bilim ve Uygulama pdf
klinik psikoloji – bilim ve uygulama tpd
Klinik psikoloji Nedir
Psikolog ile klinik psikolog farkı
Klinik psikoloji konuları
Klinik psikoloji örnekleri
Klinik Psikoloji Bilim ve Uygulama
Klinik Psikoloji Ders Notları

Bu önerilerin her biri için ayrıntılı gerekçesi bu bölümde sunulmayacaktır; ancak, yeni standartlar şunları yapmalıdır:

(1) Farklı konuların standartlarda değişiklik gerektirebileceğini kabul edin.
(2) Doğruluk kavramına yer açın ve onu güvenilirlik ve geçerlilikten ayırın.
(3) Temsili geçerlilik ve ayrıntılı geçerlilik arasında ayrım yapın ve önlemi yayınlamadan önce yeni önlemlerin sağlayıcılarından birincisini ve ikincisine ilişkin bazı kanıtları göstermelerini isteyin.
(4) Psikologlardan yaptıklarını değerlendirmelerini isteyin.
(5) Bu değerlendirme süreciyle ilgili standartlar geliştirin.
(6) İşlevsel analizle ilgili özel standartları göz önünde bulundurun.
(7) idiografik veya yerel kullanım değerlendirme faaliyetlerine odaklanan standartları dahil edin.

Klinik değerlendirmede bilimi geliştirmenin en önemli adımlarından biri, pratisyen psikologların yaptıklarını değerlendirmelerini sağlamaktır. Değerlendirmenin önemli olduğu konusunda herkes hemfikir olsa da, psikolojik yöntemlerin ve uygulamaların klinik değerlendirmeye sistematik olarak uygulanması konusunda fikir birliğine varmak zordur.

Teşhise, tedavi planlarına, tedavi planlarına uyuma ve tedavi sonucunun değerlendirilmesine odaklanan bir uygulama değerlendirmesi modeli sunar. Bu plan, ağırlıklı olarak kişisel bildirim ölçümlerine dayandığı için eleştirilebilirken, planın ruhu, klinik psikolojide değerlendirmenin bilimsel durumunu iyileştirmek için önemli bir adımdır.

Yönetilen sağlık hizmetleri, sağlam klinik değerlendirme stratejilerinin kullanımını doğrudan etkileyebilir. Mevcut eğilim, tüm müşteriler için geçerli olan sonuç ölçütleri geliştirmektir.

Tek tip ölçümlerin geliştirilmesi faydalı olabilirken, farklı klinik problemlerle başarı oranlarındaki farklılıklar nedeniyle teşhis kategorilerine özgü ölçümler çok daha faydalı olabilir.

Örneğin, sosyal fobinin tedavisi en iyi Sosyal Fobi İyileşme İndeksi kullanılarak değerlendirilebilir. Depresif bireyler en iyi Beck Depresyon Envanteri kullanılarak değerlendirilebilir ve anksiyete bozuklukları Durumluk-Sürekli Kaygı Envanteri kullanılarak değerlendirilebilir. Ancak birçok durum için bireyselleştirilmiş (veya idiyografik) değerlendirme yöntemlerine ihtiyaç duyulabilir.

Testlerin psikometrik özellikleri hakkında çok şey bilinmektedir. Klinik psikoloji, zeka ve kişiliğin karmaşık ölçümlerini geliştirmiştir. Genel olarak, klinik psikoloji biliminin temeli olarak oldukça sofistike, sağlam bir kurallarla yönetilen davranışlar setine sahibiz. Klinik ortamlarda (olasılık şeklindeki deneyimler) değerlendirmenin kullanımı daha az kesindir. 1970’lerin ortalarından bu yana, klinik değerlendirmeye yapılan vurguda gözle görülür bir düşüş olmuştur.

The post KLİNİK PSİKOLOJİDE BİLİM first appeared on Ödev - Tez - Proje Hazırlatma Merkezi.

Bilimi tanımlamak kolay değildir. Bir yaklaşım, bilim olmadığı konusunda hepimizin hemfikir olduğu etkinlikleri belirlemektir. Örneğin, din, sanat ve tasavvufun bilimsel alanlar olmadığı konusunda çoğu kişi hemfikirdir. Fizik, kimya, fizik ve biyoloji bilim alanlarının kolay örnekleridir ve çoğumuz sosyoloji, antropoloji ve psikolojinin bilimsel yaklaşımlar olduğu konusunda hemfikirizdir.

Bununla birlikte, akademisyenler din (teoloji), müzik, resim vb. bilimsel araştırmalarla meşgul olabilirler. Bu kişiler bilimle mi uğraşıyorlar? din, sanat veya mistisizm tarafından sağlanan perspektifler? Bilimsel davranışların nasıl geliştiğini açıklamak için kullanılabilecek alternatif kavramsal modeller var mı? Bilim adamları yaptıklarını neden yapıyorlar?

Bilim Adamlarının Davranışı

En temel düzeyde, bilim adamları gözlem, kavramsallaştırma ve deneyi içerebilen problem çözme faaliyetleriyle meşgul olurlar. Bilimsel yöntemin, canlıların biyolojik evrimi sırasında gelişen bir hayatta kalma tekniği olduğunu öne sürer.

Uygun şekilde bağlanmış bir hafıza birimi içeren herhangi bir organizma veya cihaz, deneyimleyerek öğrenebilir ve bu deneyimleyerek öğrenme, bilimsel yöntemin temel unsurlarını içerir. Bilimsel yöntemin temel unsurları tüm öğrenimi açıklayabilirken, çağdaş bilim biraz daha karmaşıktır.

Dolayısıyla bilim, yalnızca deneyimlerden öğrenmekten daha fazlasıdır. Bir bilim, bilimle uğraşan bireylerin eylemlerine rehberlik eden bilgilere, teoriye, modellere ve yöntemlere dayanmalıdır. Ek olarak, bireysel bilim insanının davranışı hakkındaki bilgi, bilimin daha eksiksiz bir şekilde anlaşılmasını sağlayabilir.

Bilim adamı hakkında bilgi sahibi olmanın önemine ve onun deneyimlerinin teori ve modellerin geliştirilmesi üzerindeki etkisine ilginç bir örnek sunar. Sonsözde, kendisi ile Willard Day arasındaki yazışmalardan alıntılar sağlar. Bu diyalog, bilime yaklaşımı üzerindeki etkisine dair ilginç bir bakış açısı sunuyor.

Bilim adamlarının davranışları, kavramsal veya karar verme davranışları ve deneysel yöntem davranışları olarak ayrılabilir. Bilimde kullanılan kavramsal süreç, hipotetik-tümdengelim yöntemidir.

Bu yöntem, tümevarım, ilham ve tümdengelim kombinasyonudur. Tümevarım ve ilham kullanarak, bilim adamları modelleri veya teorileri varsayarlar. Bu modellerden veya teorilerden, daha sonra daha fazla gözlemle doğrulanabilecek tahminler veya hipotezler çıkarabilir.

Deneysel yöntemler arasında (i) ilgi ölçümlerinin belirlenmesi, (ii) ölçümleri yürütmek için metodolojinin geliştirilmesi ve (iii) ölçümlerin analizi için tahmine dayalı modellerin geliştirilmesi yer alır. Ölçülerin tanımlanması, tarihsel olarak niceliğin ölçülmesinde kullanılan işlemlere ilişkin özel tanımlamalar gerektirmiştir.

Örneğin bir cismin ağırlığı, cismi teraziye koyduğunuzda teraziden okunan sayıdır. Operasyonel tanım terimi, bunun bilimin ayırt edici özelliği olduğunu düşünenler tarafından icat edildi.

Psikolog ile klinik psikolog farkı
Klinik psikoloji Nedir
Uzman Psikolog ile klinik psikolog arasındaki fark
Klinik psikolog nasıl Olunur
Klinik psikolog nerede çalışır
Klinik psikoloji konuları
Klinik psikoloji örnekleri
Klinik psikolog doktor mu

İşlemler kullanılarak yeterince tanımlanamayan kavramların bilim alanında olmadığı (Walker) tartışılırken, günümüzde çoğu filozof işlemsel veya açık tanım doktrinini terk etmiştir.

Bu önemli bir nokta. Daha güçlü bir mikroskobun icadı gibi teknolojik gelişmeler, daha önce ampirik doğrulamalara tabi olmadığı görülen kavramların işlevselleştirilmesine veya farklı sonuçlara yol açabilecek bir kavramın yeni işlevselleştirmelerinin geliştirilmesine olanak tanıyarak bilimi değiştirebilir. Bir zamanlar ölçülemez olduğu düşünülen kavramlar, gelişen teknoloji ile ölçülebilir hale geldi. Bu nedenle, bir kavramın işlevselleştirilmesi oldukça keyfidir.

İşlemselleştirmeye bu tarihsel odaklanma, belki de bilimin değerden bağımsız olduğu veya doğrunun bir ölçüsü olduğu algısıyla sonuçlanan faktörlerden biridir. o Bugün, bilimin ve bilimin sonuçlarının inançlardan etkilendiği konusunda genel bir fikir birliği vardır. araştırmacının ve ait olduğu araştırma topluluğunun genel olarak bilim ve psikoloji bilimi için beklentileri, değerleri söz konusu olabilir.

Aşırı uçta, bilim insan zihninin inşasından başka bir şey olarak görülmez. Scarr’ın dediği gibi, Gerçekler bağımsız bir varoluşa sahip değildir. Bu konunun toptan tartışılması bu bölümün kapsamı dışında olsa da, bazı genel yorumlar gereklidir.

Araştırmacıların tarafsız, değerlerden bağımsız gerçeği arayanlar olduğu inancı, muhtemelen mantıksal pozitivizm adı verilen felsefi ilkeye dayanmaktadır. Mantıksal pozitivizm iki varsayıma dayanır: a(1) insan deneyiminden bağımsız bir dış dünya vardır ve (2) bu dünya hakkında nesnel bilgi doğrudan duyusal deneyim yoluyla elde edilebiliro. Dolayısıyla, mantıksal pozitivizm, gözlemler nesnel olduğundan, tüm gözlemlerin gerçeğin nihai biçimleri olduğunu öne sürer.

Mantıksal pozitivizme bir alternatif, sosyal inşacılık olarak etiketlenmiştir. Bu model, bilimsel bilgi de dahil olmak üzere tüm bilginin zihnin bir inşası olduğunu ileri sürer.

Bilim ve Sanat

Daha önce de belirtildiği gibi bilim, hem olgusal teoriler ve yöntem hem de bilim insanının davranışsal deneyimleri açısından anlaşılmalıdır. Gerçeklerin bir konuyu okuyarak ve inceleyerek öğrenilmesi daha olasıdır, ancak deneyimler herhangi bir öğrenme çabasının kritik bir parçasıdır. Davranışın kurallardan ve deneyimlerden etkilendiği yaygın olarak kabul edilmektedir.

Bu farklı etkiler genellikle kuralla yönetilen davranışo ve olumsallık biçimli davranışo olarak etiketlenir. Bu fikirleri ifade etmenin başka bir yolu, genellikle didaktik akademik bilgi olarak düşünülen şey ile pratik deneyim arasındaki fark olabilir.

Klinik psikolojide bu, kabaca, kişinin denetimli klinik ve araştırma fırsatlarından öğrendikleriyle karşılaştırıldığında literatürü okuyarak veya sınıfa giderek öğrendikleri anlamına gelir. Kurallarla yönetilen süreçler aracılığıyla edinilen davranışlar ile olumsallık şekillendirme yoluyla edinilen davranışlar arasında önemli farklılıklar vardır.

Bilim öncelikle kurallara dayalı davranışlara odaklanır. Bununla birlikte, işaret edildiği gibi, bilim şimdiye kadar icat edilmiş en iyi kural üreten kurum olsa da, tüm davranışların doğrudan kurallar tarafından yönetilebileceğini düşünmek yanlıştır.

Herhangi bir kural-yönetimli davranış örneği, en sonunda, en azından bir dereceye kadar, olumsallık-biçimli davranışa dayanır. Bu nedenle, deneyim bilimde kritik bir rol oynar.

Bir örnek yardımcı olabilir. Davranışı yöneten kuralların ifade edilmesi, bilimin gelişmesinde ilk adımdır ve bilimsel bir disiplinin statüsünün anlaşılması için kritik öneme sahiptir. Bir beyzbol bilimi geliştirecek olsaydık, önce bir kişinin saatte yaklaşık 140 kilometre hızla yaklaşan bir topa vurmak için sopayı nasıl sallaması gerektiğini açıklayan kuralları ifade etmek isteyebilirdik.

Kurallar, duruş, sopanın yerleştirilmesi, sopanın türünün seçimi vb. üzerine bir tartışmayı içerebilir. Bu sözlü tanımlayıcılar seti oldukça ayrıntılı olabilir ve vuruş yapan birinin bazı video klipleriyle birleştiğinde, o olabilir. 

Bununla birlikte, bu beyzbol bilimi, oyuncunun etkileşimi ve onun top oynama deneyimleriyle öğrenilen olasılık şeklindeki becerileri içermediği sürece, asla profesyonellerin deneyimlediği beyzbolun tam bir kopyası olmayacaktır.

The post KLİNİK PSİKOLOJİ İÇİN TANIMLAR first appeared on Ödev - Tez - Proje Hazırlatma Merkezi.

Psikoloji, felsefe ve deneysel fizyoloji alanlarından doğmuştur ve tipik olarak davranışın bilimsel olarak incelenmesi olarak tanımlanır. Bu, hem hayvan hem de insan davranışını içerir ve abehavioro terimi tipik olarak çok geniş bir şekilde fizyolojik eylemleri, açık davranışları ve düşünceleri içerecek şekilde tanımlanır.

Klinik psikoloji, psikolojik ilkelerin bireylerin uyum sorunlarına uygulanmasına odaklanan uygulamalı psikoloji disiplini olarak kabul edilebilirken, klinik psikolojinin alanı, klinik işlev bozukluğunun değerlendirilmesi, teşhisi ve tedavisini içerir; tedavinin bireylere veya genel olarak topluma uygulanmasındaki sorunlar; günlük yaşamda uyumu ve işleyişi etkileyen faktörler; yaşam boyu gelişme; kişilik; aile; psikolojik hizmetlerin sunumu; psikologların eğitimi; ve etik ve mesleki sorunları doğurur.

Bilim bu alanların her birinde rol oynamakla birlikte, bu bölüm değerlendirme ve teşhis, klinik müdahaleler ve klinik eğitim açısından klinik psikolojinin bilimsel durumuna odaklanacaktır.

Başlangıcından beri, klinik psikoloji hem bir bilim hem de bir meslek olarak tanımlanmıştır. Klinik psikolojinin amiral gemisi olan Clinical Psychology: Science and Practice, klinik psikolojinin ikili kimliğini vurgulayan bir isim seçti. Aynı şekilde, klinik psikologların etkinliklerinin çoğu, bilime ilişkin tarihsel kavramsallaştırmalarımıza uymaz.

Örneğin, klinik psikologların laboratuvar temelli araştırmalarına katılma olasılıkları daha düşüktür, bunun yerine bir kişi veya grup tarafından sunulan bir sorunla ilgili bir tedavi planını değerlendirmek ve geliştirmek için bir kişi veya kuruma danışman olarak hizmet etme olasılıkları daha yüksektir.

Değerlendirme ve planın sonuçlarına bağlı olarak, klinik psikolog, değerlendirilmekte olan birey veya grup tarafından belirlenen sıkıntıyı azaltma potansiyeline sahip bir müdahalenin (psikoterapi) sağlanmasıyla da meşgul olabilir.

Bu bölümün birkaç amacı var. İlk olarak, klinik psikolojideki bilim ve uygulama rollerinin farklılıklarını kabul ederken benzerliklerini belirleyecektir. Klinik psikologların farklı rollerinin (bilim ve uygulama) tartışılması yoluyla bu farklılıklara odaklanılacak ve klinik psikoloji bilimi ve uygulamasında eğitimin bu ikili roller için neden kritik olduğu vurgulanacaktır.

Bu amaca ulaşmak için, klinik psikoloji tarihinin kısa bir incelemesi sunulmakta, ardından bilim felsefesi ve tanımı tartışılmaktadır.

Farklı türde öğrenme deneyimlerinin rolünü ve bilim adamı-uygulayıcı eğitim modelinin öncelikle (i) klinik araştırma klinik bilim insanı veya (ii) ile uğraşan klinik psikoloğun davranışı üzerindeki önemini vurgulayacak olan davranış psikolojisinden kavramlar sunulacaktır. klinik uygulama klinik pratisyen. Bu davranışsal kavramlar, klinik psikolojinin bilime dayalı bir uygulamasını sürdürme ihtiyacı açısından bilim insanı ve uygulayıcı tartışmasını yeniden çerçevelendirmek için kullanılacaktır.

İkinci olarak, klinik bilimcilerin ve klinik pratisyenlerin klinik psikoloji alanına yaptıkları benzerliklere ve katkılara odaklanılarak, önemli sorunun klinik psikolojinin bir bilim olup olmadığı değil, daha çok sorunun ne olduğu gösterilecektir.

Klinik psikolojide bilimin şu anki durumu nedir ? Bu soru, teşhis, değerlendirme ve müdahalenin mevcut bilimsel durumunun kısa bir tartışmasıyla ele alınacaktır. Son olarak, sağlık sistemindeki değişikliklerin klinik psikolojinin bilime dayalı uygulamasını etkilemesi veya ondan etkilenmesi muhtemeldir. Potansiyel sorunlar ve değişim, kamu politikası ve klinik psikoloji bilimi açısından tartışılacaktır.

Klinik psikoloji Nedir
Psikolog ile klinik psikolog farkı
Klinik psikolog nasıl Olunur
klinik psikoloji yüksek lisans-ucretleri
Klinik psikoloji konuları
Klinik psikolog Ne yapar
Klinik psikoloji örnekleri
üsküdar üniversitesi klinik psikoloji yüksek lisans-

 KLİNİK PSİKOLOJİNİN KISA TARİHİ

Tarihsel olarak, psikolojinin felsefeden farklılaşması, psikolojinin bilime ve bilimsel yönteme verdiği vurguydu. Bununla birlikte, bilimin hangi yönlerinin en önemli olduğu konusunda çok az fikir birliği vardı.

Spesifik olarak, iki farklı bilim türü ortaya çıktı: (i) deneysel fizyoloji ile daha uyumlu olan laboratuvar temelli faaliyetler ve (ii) bireysel farklılıklara ve zihinsel ölçüme odaklanan uygulamalı araştırma faaliyetleri. Bu ayrım, deneysel ve uygulamalı psikoloji arasındaki farkın vurgulanması yoluyla psikolojide bilim+uygulama ayrımının habercisi olarak tanımlanmıştır.

Özel bir eğitim alanı olarak klinik psikoloji, ilk psikoloji kliniğinin kurulmasıyla başladı. Birinci Dünya Savaşı’ndan sonra, bireysel farklılıkların ölçülmesiyle ilgilenen psikologların çoğu, akademi dışındaki kuruluşlara danışmaya başladı. Bu, danışman psikologlar için akreditasyon prosedürleriyle tamamlanmış profesyonel bir kimlik geliştirmeye yönelik ilk girişime yol açtı. A

Bu akreditasyon hareketi Amerikan Psikoloji Derneği (APA) tarafından desteklenmese de Konsey danışmanlığı, APA liderliği tarafından ortaya çıkan profesyonel kimliğin tüm bileşenlerini içeren bir uygulamalı araştırma biçimi olarak görülüyordu.

1919’da APA’nın klinik bölümü oluşturuldu ve klinik psikolog olmak için gerekli farklı gereksinimleri tanımlayan birkaç görüş belgesi ortaya çıktı.

İkinci Dünya Savaşı, psikoloji mesleğinin ortaya çıkışına yönelik vurgunun çoğunu sağlamaya hizmet etti. İlk olarak APA, psikoloji bilimini ve mesleğini tanıyan yeni tüzükler geliştirdi.

İkincisi, Gaziler İdaresi, klinik psikologları eğitmek için geniş bir programa sponsor oldu. Bu program, üniversite temelli psikolojik teori eğitimini, psikolojik değerlendirmeye ek olarak terapiyi de içeren klinik uygulama eğitimiyle birleştirdi. Bu model Boulder Konferansında birikmiştir.

İlk konferanslar, psikolojide geniş tabanlı bir geçmişe vurgu yaparak genel olarak klinik eğitime odaklandı. Bu konferanslardan kaynaklanan tavsiyeler, APA’nın klinik eğitim programlarını akredite ettiği özel değerlendirme kriterlerine ve süreçlerine yol açtı.

APA tarafından akreditasyonun, öğrencilerin klinik psikolog olarak uygun şekilde eğitilmelerini sağlamak için gerekli olduğuna inanılan belirli asgari eğitim deneyimlerini aldıklarını belgelediği varsayılmaktadır. Bu konferansların her biri, klinik psikolojinin hem biliminde hem de uygulamasında eğitime olan ihtiyacı yeniden teyit etti.

Batı Virginia Konferansı, psikologları tek bir düşünce okulunda, davranış psikolojisinde eğitmek için temel bileşenlere odaklandı. Bu toplantının düzenleyicisi olarak, bu çalışma konferansının klinik psikoloji eğitimi için gerekli ve yeterli olacak nesnel kriterleri belirleyeceğinden emindik.

Hepsi davranış eğitimiyle uğraşan bu klinik psikologlar grubu arasında kesinlikle bir fikir birliği olmaması beni çok şaşırttı. aAslında, bir grup önde gelen klinik direktör arasındaki 6 saatlik tartışmadan sonra, oybirliğiyle onaylanan davranış eğitiminin tek kritik bileşeni, davranış çalışmasına ampirik bir yaklaşımla eğitimdir.

The post Klinik Psikoloji first appeared on Ödev - Tez - Proje Hazırlatma Merkezi.