Öz-düzenlemenin ilk başta alkışlanandan çok daha az net ve belirgin bir yönlendirme stratejisi olduğunu kabul edersek, bu yönlendirme stratejisinin Avrupa’nın birçok köşesine yayılmasının nasıl açıklanabileceği sorulabilir.

Açıklamanın bir kısmının, hem kavramın özelliklerine hem de tanıtıldığı siyasi bağlama atıfta bulunan özdenetim kavramının sembolik çekiciliğinde bulunabileceğine inanıyoruz.

Örneğin, öz düzenlemenin önemli özellikleri, ‘uygun’ politika fikirlerinin nasıl olması gerektiğine dair kurumsallaşmış kavramlarla ilgili olabilir.

Siyaset bilimci, yakın tarihli düşüncelerini tekrarlayarak, “kamu yönetiminde alınan fikirler olarak sayılan değişiklikler, katı bir tümdengelim mantığı, kontrollü deneyler ve hatta hatta kanıtlamalar aracılığıyla değil, bir moda ve ikna süreci aracılığıyla çalışır” denebilir.

Bu, gerçeklerin ve deneyimlerin önemsiz olduğu anlamına gelmez. Daha ziyade, retorik, semboller ve modanın bazen ulusal politika oluşturmada öz kazanabileceği olasılığının bir kabulüdür.

İlk olarak, örgütler hizmetleri rasyonel, verimli ve etkili bir şekilde üretmesi gereken varlıklar olarak görülüyorsa, örgütsel eyleme rehberlik edecek fikirlerin de akılcı bir karaktere sahip olması gerekir.

Özdenetim kavramı, “sınırlı rasyonalite”ye yaptığı vurgu ve karar vermenin, kararla ilgili çeşitli yönler hakkında ayrıntılı bilgi edinme kapasitesinin en yüksek olduğu düzeyde yerelleştirilmesiyle bu başlangıç ​​noktasına çok iyi uyuyordu.

İkincisi, özdenetim kavramı aynı zamanda politika fikirlerinin sadece rasyonel olması gerektiği değil, aynı zamanda nasıl organize edileceğine dair mevcut fikirlerin bir gelişimini temsil etmesi gerektiği fikrine de çok iyi uyuyordu; başka bir deyişle, ilerici olmalıdırlar.

İlerici bir profile sahip olmak, öz-denetim kavramı için bir sorun değildi, çünkü bu yönlendirme stratejisi, 1945’ten sonra Kıta Avrupası yüksek öğretim politikasına hakim olan merkezi planlama ve kontrole dayalı hükümet stratejisinden oldukça radikal bir dönüşü temsil ediyordu.

Üçüncüsü, belirli amaçların karşılanması için yerleşik örgütsel yapıların olması gerektiğine dair genel toplumsal inanç nedeniyle, politika fikirlerinin daha fazla örgüt ve daha fazla örgütsel faaliyet önermesi de önemlidir.

Daha özerk yüksek öğretim kurumlarını savunarak ve bu sayede üniversitelerin ve kolejlerin daha güçlü ve daha gelişmiş bir kurumsal yönetiminin ortaya çıkmasını destekleyerek, özdenetim kavramı da bu gerekliliği karşıladı. Öz-düzenleme yönlendirme stratejisi, yüksek öğretim kurumlarına, kısacası ‘daha fazla organizasyona’ yol açan yeni görevler ve yeni sorumluluklar verilmesi gerektiğini ima etti.

Dördüncüsü, tüm bu özelliklere sahip olan fikirler, örgütlenme konusundaki diğer rasyonel ve ilerici fikirlerden ayrılacaksa, modaya uygun olmalı, yani popüler toplumsal beklentilerle ilgili olmalıdır. Fikirler belirli politika bağlamına veya meta-politikaya uymalıdır.

Bu terim, politika fikirlerinin, politikanın yapıldığı politik girdileri, fikirleri, teorileri ve argümanları sağlayan entelektüel üst yapı tarafından kabul edilmesi gerektiğini ima eder. Çeşitli politika paydaşları (araştırmacılar, politikacılar, bürokratlar) arasında ortak bir retorik pazarı hakkındaki fikirler, böyle bir alanın bir örneği olarak hizmet edebilir.

Bu nedenle, özdenetim fikrinin çığır açmasının kısmen, onun sadece siyasi arenada değil, genel olarak yüksek öğretimde gördüğü ilgi ve destekle açıklanabileceği iddia edilebilir.

Böyle bir ortak retorik pazarının, belirli politika fikirlerini savunmak için güçlü bir güç olabileceğini göstermiştir. Özdenetim stratejisinin kurumsal özerkliğe yaptığı vurgu, bu açıdan, farklı kamplarda “entelektüel ilerlemesini sürdürecek uyumlu bir örgüt” inşa etmek için çekici görülen önemli bir unsur olabilir.

Öz denetim ne Demek
Yetişkinlerde öz denetim
Öz denetim ve öz DÜZENLEME farkı
Öz denetim ile ilgili öyküleyici metin
Öz farkındalık Nedir
Öz denetim ne demek din kültürü
Okul öncesi özdenetim etkinlikleri
EBA

DEVLETİN YÖNLENDİRME STRATEJİLERİ 

Özdenetim kavramının sibernetik temelleri, birçok politika fikrinin bilim ötesi doğasıyla uyumludur. Majone, bu terimi, bir politika oluşturma sürecinde başlatılan politika fikirlerinin nadiren tamamen teknik veya tamamen politik olduğunu savunmak için kullanır. Bunun yerine genellikle bir tür bilimsel meşruiyet sağlayan “bilimsel bir dilde” ifade edilirler.

Bununla birlikte, ele alınan politika sorunları ilke olarak yalnızca bilim tarafından yanıtlanamaz. Sonuç olarak, politika fikirleri, politika oluşturma ve politika uygulama sürecinde çeşitli politik yorumlara açıktır.

Bu nedenle, politika fikirlerinin sembolik boyutunun, yalnızca öz-düzenleme kavramının yüksek öğretimle ilgili olarak tüm Avrupa’ya yayılmasını açıklamak için önemli olmadığı tartışılabilir.

Aynı zamanda, genel olarak, farklı ve bazen çelişkili siyasi çıkarların yüksek öğretime ilişkin hükümet reform niyetlerinde nasıl temsil edilebileceğini anlamak için önemlidir.

1980’lerin sonlarında ve 1990’larda yüksek öğretimde devlet-yüksek öğretim ilişkisini değiştirmek için gerçekleştirilen reform girişimlerine bakıldığında, reform uygulaması sırasında çeşitli şekillerde sembollerin ve çıkarların nasıl karıştırıldığına dair bir gösterge verilmektedir.

Meşruiyet Arayışı Olarak Özdenetim

Öz-düzenleme yönlendirme stratejisinin yaygınlaştırılması, dahil olan her ülkede, yetki ve sorumlulukların merkezi düzeyden yüksek öğretim kurumlarına devredildiği siyasi eylemlerle sonuçlanmadı.

1990’ların başlarında, özdenetim stratejisinin “hükümet davullarının ve gaydalarının kakofonisine maruz kaldığı” eğilimine işaret etmişti. Kendi kendini düzenleyen bir yüksek öğretim sisteminin fiilen teşvik edilmesini amaçlayan önemli reformlar yerine, birçok hükümet özdenetim fikirlerine yalnızca sözde bağlılık gösterdi.

Normalde, bu hükümet “araçının” kullanımı, seçim bölgesine karşı hesap verebilir olma ihtiyacıyla ilişkilendirilir. Bu nedenle, özdenetim kavramına sözde saygı gösterilmesi, ancak “gerçek” eylemin olmaması, kamusal meşruiyet arayışındaki bir devlet için tipik bir durum olarak yorumlanabilir.

Burada önemli olan, özdenetim stratejisinin, yüksek öğrenime ilişkin mali kısıtlamaların olduğu ve genel olarak daha istikrarsız ulusal ekonomilerin olduğu bir dönemde tanıtılmış olmasıdır. Lundgren, hükümetin meşruiyet arayışının arkasındaki önemli itici gücün olduğunu savundu.

Uluslararası ekonomiye artan bağımlılıkla birlikte, ulusal ekonomiyi yönetme olanakları ve büyüme teşvikleri azaldı ve doğası gereği değişti.

Bu değişim, modern devletin temel bir sorununu, meşruiyeti için derin bir temele sahip olmayı vurgulamıştır; devlet reformlarını maliyetli girişimlerden mevcut kurumların sembolik yeniden inşalarına taşımanın itici gücü olarak, ekonomik kontrolün azaldığı bir durumda meşrulaştırmada bir değişiklik söz konusudur.

Bu nedenle, birçok hükümet için, somut siyasetin mümkün olmadığı veya başarısız olduğu durumlarda kullanılabilecek tek araç sembolizm ve retoriktir.

The post  ÖZ-DENETİMİN YAYILMASI – Tez Hazırlatma – Tez Yaptırma – Tez Yaptırma Fiyatları – Tez Örnekleri – Ücretli Tez Yazdırma – Tez Yaptırma Ücreti first appeared on Ödev - Tez - Proje Hazırlatma Merkezi.