18. yüzyılın başında Edinburgh önemli bir entelektüel merkezdi. İskoç Aydınlanması ve sağduyu felsefesi ve psikolojisi ile ilişkilendirildi. Edinburgh Üniversitesi aynı zamanda etkisi Atlantik üzerinden Fransa’ya ulaşan bir tıp eğitimi merkeziydi.

Viyana, Fransa’daki Montpellier gibi bir tıp düşüncesi merkezi olarak da saygı görüyordu, ancak Alman devletleri, belki de 30 Yıl Savaşları’nın sonraki etkilerinden dolayı oldukça geri bir durumdaydı. O zamanlar İskoç tıbbındaki baskın figür, belki de bir anöropatoloji okulu kuran kişiydi.

Bu kelimenin modern anlamı biraz yanıltıcıdır. Cullen’ın beyni ve sinir sistemini, Hipokrat’ın eski günlerinden kalma ahumoralismo’ya bir alternatif olarak vücut sağlığı üzerindeki amastero etkisi olarak göstermeye çalıştığı gerçeğini yeterince aktarmaz. Cullen’ın en önemli çalışması, Fizik pratiğinin İlk İlkeleri adlı bir çalışmaydı. Doğal olarak anöropatoloji yaklaşımının ruhsal bozukluklar hakkında söyleyeceği çok şey vardı.

Bu aynı zamanda İngiliz adalarında amad doktor geleneğinin daha tam olarak ortaya çıktığı zamandı.  18. yüzyılın en seçkin amad doktoru, 1758’de Delilik Üzerine Bir İnceleme yayınlayan ilginç bir isme sahip bir adamdı. Buna göre çalışma, daha sonra uygulanan ahlaki terapinin temel fikirlerini içeriyor. Özel tımarhanelerin sayısı 18. yüzyılın sonlarında ve 19. yüzyılın başlarında büyük ölçüde arttı. Ahlaki terapinin ortaya çıkmasından önce, sahiplerinin çoğu mahkumlarla başa çıkmak için zincirler de dahil olmak üzere korku ve kısıtlama kullandı.

Buna göre, özel tımarhanelere ruhsat verilmesini amaçlayan ilk kanun kabul edildi. Yasa, mülk sahiplerinin tıbbi olarak kalifiye olmalarını gerektirmedi, ancak bir hastanın kabul edilmesi için bir tıbbi sertifika gerektirdi.

Özellikle, bundan 30 yıl önce, yürürlükteki yasa, deliliğin herkesin tanıyabileceği ve herhangi bir yargıcın resmileştirebileceği bir koşul olduğunu ima etmişti; deliliğe ilişkin özel bilginin yasal olarak tanınması, şimdi psikiyatri dediğimiz şeyin on sekizinci yüzyılda ortaya çıkışını doğrulayan şeyin bir parçasıdır. Belirttiği gibi, bir tımarhanenin sahibi için kullanıldığında unvanı üniversite eğitimli bir hekime, cerraha, eczacıya veya sadece şarlatanlığa atıfta bulunabilir.

Psikiyatri tarihinin çeşitli Avrupa ülkelerinde biraz belirsiz başlangıçları olmasına rağmen, uzmanlık 1800’den önce Atlantik’in her iki yakasında iyice yerleşmişti.

Bazıları muhtemelen Willis’i bu yeni profesyonel uzmanlığın kurucusu olarak onurlandırmayı seçmez, çünkü o daha yeni olan ahlaki muamele yerine eski moda zorlayıcı yaklaşımı temsil ediyordu. Her halükarda, İngiltere’de amad doctoro olarak bilinen uzmanlara Fransa’da aalienisto ve nihayetinde Alman eyaletlerinde ve ardından tüm dünyada apsikiyatr olarak adlandırıldı. Amerikan ve Fransız devrimleri sırasında, bu alanda öncü figürler olarak öne çıkan kişiler de dahildi.

Görünüşe göre tıpta liderlik Edinburgh’dan Paris’e 1789’daki Fransız devrimi sırasında kaymıştır. Genellikle psikiyatrinin kurucusu olarak kabul edilen Fransız doktor Philippe Pinel, William Cullen’ın doktrinlerinden çok etkilenmiştir. Edinburg. Pinel aslında Cullen’ın kitaplarından birini Fransızcaya çevirdi. Cullen’ın yazıları tesadüfen Amerikan Bağımsızlık Bildirgesi’ni imzalayan Benjamin Rush’ı da etkiledi.

Ruh psikolojisi
Psikiyatri hakkında herşey
Psikiyatri Birimi
Psikiyatrist kime denir
Psikiyatri doktoru ne yapar
Ruh bilimi Nedir
Psikolojinin Özellikleri
Psikiyatr ve psikiyatrist

On sekizinci yüzyılda akıl hastaları nasıl tedavi ediliyordu? Bazı açılardan Hipokrat’ın eski yöntemleri galip geldi. Benjamin Rush, özellikle hastalarının kanamasına yatkınlığıyla tanınırdı ve istemeden de olsa pek çoğunun ölümünü hızlandırmış olabilir. 18. yüzyıldaki birçok doktor, zincirler ve prangalar da dahil olmak üzere zorlayıcı yöntemleri vurguladı.

Bu zamanın önemli terapötik yeniliği, ahlak dışı tedavi olarak bilinen şeydir. o Bu ifade, psikolojik ve sosyal etkileri kullanma ve zihinsel olarak rahatsız olanlara fiziksel güç, zincirler veya ilaçlar yerine nezaketle tedavi etme girişimini vurguluyordu. İltica, akıl hastalarını barındırmanın ve kontrol altına almanın basit bir yolu olmaktan çok terapötik bir müdahale olarak görülmeye başlandı.

Geçmişe bakıldığında, ahlaki tedavi genellikle muazzam bir ilerleme, belki de yeni psikiyatri uzmanlığının temel taşı olarak tasvir edilir. Aslında, birçok hastanın kısıtlamaya ihtiyaç duymadığı ve genellikle nezaket ve anlayışa iyi yanıt verdiği ilk andan itibaren açıktı. Ahlaki muamelenin gelişimi için en çok övgüyü kimin hak ettiği biraz belirsiz.

Sadece psikiyatrinin kurucusu olarak değil, Paris’teki hastanesinde hastalarının zincirlerini ilk çıkaran kişi olarak da bir efsaneye konu oldu. Aslında delil, bunu ilk yapanın kendisi olmadığı, çıraklık yaptığıdır.

Ahlaki muamele çağında zincirlerin yokluğuna yapılan tüm vurguya rağmen, Pinel ve diğer ülkelerdeki meslektaşları, gerektiğinde deli ceketleri ve tecrit odaları da dahil olmak üzere kısıtlama kullandılar. Pinel cezadan kaçındı ve Hipokrat’ın geleneksel kanama, kusturucu ve müshil tedavilerini kullanmak konusunda isteksizdi.

Hastanın ilerleyişini gözlemledi ve doğanın iyileştirici güçlerinin hastalığa galip geleceğini umarak insani bir ortam sağlamaya çalıştı.

Bu dönemde karşı koyan bir güç, özellikle filozof ve toplum sözleşmesi teorisyeninin adıyla ilişkilendirilen, ortaya çıkan romantizm hareketiydi. Etkileyici romanında ya da eğitiminde ve diğer yazılarında, eğitim sisteminin uydurduğu şeyin aksine, insani gelişmede doğal olarak ortaya çıkanın önemini vurguladı. Aydınlanma’nın aşırı entelektüel vurgusu olarak gördüğü şeyin aksine, kalbi başın üzerinde vurguladı.

On sekizinci yüzyılda, ruhsal bozukluklardan çok tıbbi sorunların tedavisi için ortaya çıktı. Bu gelişme, aslen Viyana’da eğitim görmüş, ancak daha sonra Paris’te gelişen bir doktorun çalışmasından geldi.

Mesmer’in terapisi hakkındaki teorisi, onu, doktorun vücudundan hastanın vücuduna iletilen ve her türlü rahatsızlığı iyileştiren manyetik kuvvetler açısından açıkladı. Teori, elektrik stimülasyonunun kurbağa bacaklarının hareketi üzerindeki rolü (orijinal bir hayvan manyetizması) dahil olmak üzere elektrik çalışmasına dayanıyordu.

Bu, Paris’te birden fazla seçkin komisyon tarafından bir açıklama olarak çürütüldü. Komiserler arasında, o zamanlar Amerika Birleşik Devletleri büyükelçisi olarak görev yapan Benjamin Franklin gibi elektrik uzmanları da vardı. Bu bilimsel otoriteler, terapinin sadece hayal gücüne dayandığına inanma eğilimindeydiler.

O zamanlar üzerindeki etkisi, eğitimli kişilerin görüşleri açısından oldukça olumsuzdu, ancak uygulaması sadece Fransa’da değil, Alman eyaletlerinde ve başka yerlerde de devam etti.

Bilinçdışının Keşfi, çalışmasını, rahiplerin şeytan çıkarmanın ortaçağdaki kullanımı ile Freud’un müteakip psikanalizi geliştirmesi arasında önemli bir bağlantı olarak resmediyor.

The post PSİKİYATRİNİN ORTAYA ÇIKIŞI  first appeared on Ödev - Tez - Proje Hazırlatma Merkezi.